Εθνικός Ύμνος

Κοινώνα, αιστάνσου κι άκουσε 
τον Εθνικό τον Ύμνο, 
για νά  'βγεις απ' το λήθαργο 
κι απ' τον βαθύ τον ύπνο,  

θέλουν φωτιά τ' αφεντικά 
φωτιά η μπουρζουαζία 
κι οι παπαγάλοι των οχτώ 
στα βραδινά δελτία, 

το 'πε κι ο μέγας Σολωμός 
το 'πε κι ο Ρήγας κι οι άλλοι, 
θέλει σπαθί η λευτεριά 
 κι αντίσταση και πάλη,
  
τον σηκωμό για το ψωμί 
και για λαοκρατία 
τον λένε πάλη του λαού 
κι ας τον βαφτίσαν' "βία"...  

λεύτερη Πίνδος-8 Δεκέμβρη του 2013

Κι εμείς γελάγαμε που λέν' , Χρήστο, πως είσαι αποθαμένος...

Κατέβηκες με την παλιά 
εφτακοσιάρα σου Γιαμάχα 
για μια στιγμή για δυο λεπτά 
να πιεις δυο τσίπουρα μονάχα, 

κι έκατσες στην Καλούτσιανη
κι έγινες με τους φίλους ντάνα*,
πέρασες κι απ' τη Σολωμού
κι άμα ένα "γεια" είπες στη μάνα,

Γιάννενα-Δρίσκο-σύννεφα 
μαρσάρισες φχαριστημένος 
κι εμείς γελάγαμε που λέν', 
Χρήστο, πως  είσαι αποθαμένος... 

ντάνα=..κόκαλο στο μεθύσι 

...10 χρόνια χωρίς(;) το γειτονάκι το Χρήστο ...

Πωλ Γουόκερ

Κάλλιο ρε φουκαράκο Πωλ
να  'σουν ένας τσοπάνης
χοντροκομμένος, θεριακλής,
αψύς και στραβοκάνης,

να 'χεις γελάδια εκατό
και προβατάκια χίλια,
να  'χεις καμπόση πίεση
φαλάκρα και προκοίλια,

να καρτεράς στο ράντσο σου
πότε να 'ρθεί Σαββάτο
να σμίξεις με τους φίλους σου
να πιείτε άσπρο πάτο,   

παρά που star του Χόλυγουντ  
έσβησες χτες για πάντα 
κι έγινες dust in the wind 
πριν κλείσεις τα σαράντα.... 
 .......................................... 
Κλειστή στροφή κι απότομη, 
μισή παρτίδα πόκερ, 
ρεφάρισε ο θάνατος, 
έχασε ο Πωλ Γουόκερ...

 3 Δεκέμβρη του 2013-αιώνια Πίνδος

Λορέντζος Μαβίλης-ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ Α.Ε

 (...πού να φανταζόταν ο έρμος ποιητής ο Λορέντζος Μαβίλης ότι λίγα μέτρα παρακάτω απ' εκεί που θ' άφηνε το 1912 τη στερνή του πνοή για την πατρίδα, θα στηνόταν κάποτε μια θεόρατη ταμπέλα με τ' όνομά του -κράχτης στη μπίζνα ενός γιάπη μεγαλοκατασκευαστή- να στέκει δίπλα στ'  όνομα μιας πολυεθνικής ...!!!Λορέντζος Μαβίλης.ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ Α.Ε....!!!!!!!) 

Ήρθες κι έπεσες στο Δρίσκο, 
ποιητή μοναχικέ,
σαν το θρόισμα σαν τον ίσκιο  
μαραμένου κατιφέ, 

πολυεθνική εταιρεία 
τώρα -το 'λπιζες ποτέ;- 
στεφανώνει τ' όνομά σου: 
ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ Α.Ε. , 
  
και περνάνε οι maserati 
 απ' το μνήμα σου μια οργιά,
κι από μέσα απ' την αφράτη 
γης ταράζεσαι βαριά, 

κάλλιο  να  'χες στην Ιθάκη 
μείνει, παρά να  'σαι, ωιμέ , 
κράχτης σε μια μπίζνα γιάπη:
ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ Α.Ε. 

Άγγελος 
30 Νοέμβρη 2013-λεύτερη Πίνδος

Λορέντζος Μαβίλης.Ηρωικός κι ευαίσθητος!(10 τραγούδια μου απ' την ομώνυμη μουσικοθεατρική παράσταση)

Λορέντζος Μαβίλης.Ηρωικός κι ευαίσθητος!

Παρασκευή στο ΚΨΜ (Χελιδόνα Έβρου,1985...)

  
 (...Τα ΚΨΜ των στρατοπέδων, παραχωρούνται κι αυτά σε ιδιώτες...http://e-oikodomos.blogspot.gr/2013/11/blog-post_5141.html ...ΚΨΜ(Κα-Ψι-Μί) : ο καφενές του φτωχοφάνταρου.Το μπαράκι του.Το μπουζουξίδικό του...Κατά  τ' άλλα, η ανάρτηση στο blog του oikodomos , με πήγε 30 σχεδόν χρόνια πίσω....1985:φαντάρος στο τριεθνές του Έβρου...Χωριό Χελιδόνα...617 Τ.Π...Είχα κι ένα μπουζουκάκι, θυμάμαι, που κελάηδαγε συχνότατα στο ΚΨΜ ... Η μαλαματίνα πήγαινε σύννεφο, "μπασταρδεμένη" με κοκακόλα ή σπράιτ... ) 


Παρασκευή  στο ΚΨΜ* 
"κόκαλο"** με το Νώντα, 
τριάντα φράγκα ο φραπές 
το  Μάλμπορο ογδόντα,  

εδώ δεν έχει λοχαγούς 
και φυλακή να πάρεις, 
εδώ διατάζει ο Γαβαλάς 
κι ο Μάρκος Βαμβακάρης, 

βαράς στο Στέλιο προσοχές 
βαράς στον Μπιθικώτση 
και πας να φέρεις γρήγορα 
κρασιά με το καρότσι,

Αλάσκα το μωσαϊκό,
μαλαματίνα κάργα,
ο Ζαγοραίος διαπασών 
ακούγεται ως τον Άρδα
  
"-Εδώ το λένε τριεθνές 
το λένε Χελιδόνα 
κι έχει βαρύ φθινόπωρο 
κι ασήκωτο χειμώνα, 

πέφτει το χιόνι εφτά οργιές 
πέφτουν κι αράδα λύκοι,   
μανούλες στείλτε τάλιρα 
στείλτε και χαρτζιλίκι..."

Μα, η μάνα μου απ' τον ύπνο της
δεν βγαίνει ούτε με γκράδες,         
έχει δεκάξι πίεση
και βάσανα χιλιάδες.
 .............................. 
Μαύρη, που ξεψυχά, ο καιρός,
στο σάκο μου ανακόντα, 
 στραβάδια απολύομαι,
ογδόντα μία ακόμα,

δυόμιση χτένες μείνανε
ν' αφήσω δίχως δόντια.
Παρασκευή στο ΚΨΜ, 
"κόκαλο" με το Νώντα...  

ΚΨΜ=Κέντρο Ψυχαγωγίας Μονάδας, το καφενείο του στρατοπέδου
κόκαλο=μεθυσμένος,πολύ πιωμένος ...άλλες φράσεις που δηλώνουν το ίδιο: σταφίδα, λειώμα, γκρόμπετο, λιάδα κ.λ

Άγγελος 
24 Νοέμβρη του 2013 

Σαλπάραν΄ μες στο χείμαρρο,δυο δάσκαλοι στη Ρόδο...

 

(...στη photo,το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν η άτυχη 27χρονη εκπαιδευτικός και ο αγνοούμενος συνάδελφός της, που δασκάλευαν στο δημοτικό σχολειό στο χωριό Παραδείσι της Ρόδου...η νεοδιόριστη δασκαλίτσα, άφησε το σπίτι της στην Εύβοια -και καλά έκανε , γιατί είχε έρωτα με το δασκαλίκι- για να πάει να δασκαλέψει στην άλλη άκρη του Αιγαίου, και να ζει με 500-600 ευρώ το μήνα..τόσα παίρνει ένας νεοδιόριστος εκπαιδευτικός...ο συνάδελφός της, αγνοείται ακόμα...θαρρείς, το σκέφτεται ο χριστιανός να "κατέβει" από 'κεί πάνω και να βάλει τους οικείους στα αναγκαία για την περίπτωση έξοδα...) 

 

Σαλπάραν' μες στο χείμαρρο 
δυο δάσκαλοι στη Ρόδο. 
Τώρα, προσμένουν στ' ανοιχτά
του Παραδείσου, αρόδο*,  

 πρώτη Δεκέμβρη, στο γκισέ
 να πληρωθούν το γιόμα
να πάρουν τα εξακόσια ευρώ 
να βγάλουνε χειμώνα, 
  
τις νύχτες το ψοφόκρυο 
στην Ανδρομέδα τσούζει,
έχει μπουγάζια ο Αλταϊρ 
κι ο Βέγας είναι μπούζι 

κι άμα δεν έχεις μάλλινο
 παλτό ψηλά στις πλάτες,
σάβανο η κρύα στρατόσφαιρα 
σού γίνεται στις στράτες.
........................................  
Σφίγγουνε στην κολότσεπη 
το βιβλιάριό τους: 
τραπεζικό υπόλοιπο 
μηδέν ευρώ κι οι δυό τους,

ο ένας δεν το σκέφτεται
να κατεβεί ακόμα,
είναι πολλά τα έξοδα 
ώσπου να μπει στο χώμα, 

η άλλη, είκοσι εφτά χρονώ, 
μελαχρινή αγγελούδα, 
κατέβηκε την Κυριακή
στων ζωντανών τη ρούγα, 

να  'ναι κοντά στη μάνα της 
κεράκι να της καίει, 
στο μνήμα της νυχτόημερα 
η μαύρη να την κλαίει... 
 .............................................

Οι χίλιοι τύφλα να  'χουνε

θεοί κι οι παραδείσοι,   

γι' αυτούς που μνήμη των παιδιών 
γίναν' , στο Παραδείσι**....

* αρόδο=αγκυροβολημένοι έξω απ' το λιμάνι
** Παραδείσι=το όνομα του χωριού , στο σχολειό του οποίου δασκάλευαν οι άτυχοι δάσκαλοι...  

 
23 Νοέμβρη του 2013-λεύτερη Πίνδος

Άιντες, βουνά...

 
 (...Τζουμέρκα...Περιστέρι....φωτογραφία του Γιάννη Κράνου...) 


Άιντες, βουνά, ψηλά βουνά,
ποτές σας δεν γερνάτε,
"μάινα τα γαλανά πανιά"
στον ουρανό μηνάτε,

σπάτε την πέτρινη άλυσσο
κι ανοίγεστε ως τ' αστέρια,
να πάτε στην Παράδεισο
τ' Ανθρώπου τα χαμπέρια, 

ζωή να ρίχνει ο Γιαραμπής 
ολοχρονίς σα χιόνι, 
κανείς ποτέ ψηλά στη Γης 
μη σβήνει, μην τελειώνει... 

Άγγελος 
23 Νοέμβρη του 2013-λεύτερη Πίνδος

Στον Άγιο Παντελεήμονα

 Μάρτη με τις πολλές βροχές
και τα δικοτυλήδονα,
μπήκα να πω δυο προσευχές
στον Αη-Παντελεήμονα...

...Κι έψελνε βροντοφώνως
ο Ζέφυρος κι η πέτρα
"όμορφος  που  'ναι ο κόσμος,
σιμά στα χίλια μέτρα,
βράχοι κι αγέρας μια αγκαλιά
μες στου Θεού την απλωσιά...!"

Μοιάζαν' καράβια τα βουνά
κι ο Άγιος ξεγελάστηκε,
"βίρα τις άγκυρες, παιδιά"
φώναξε κι ετοιμάστηκε

κι έκατσε στο τιμόνι
κι απάνω από την Πίνδο,
αυγούλα με  τ' αηδόνι,
αράξαμε στην Τήνο,
Πίνδος κι Αιγαίο μια αγκαλιά,
με τον Ελύτη στα πανιά...

Άγγελος
15 Νοέμβρη του 2013-λεύτερη Πίνδος

Ευτύχης Μπιτσάκης :oγδόντα χρόνια αριστερός!

•  

(...Ευτύχης Μπιτσάκης...ο δάσκαλος...ο συγγραφέας...ο φιλόσοφος..ο συνεπής αριστερός....ο αταλάντευτος αγωνιστής...ο Άνθρωπος...) 

• Ογδόντα χρόνια αριστερός 

• ογδόντα δημοκράτης 

• ογδόντα αντιστασιακός :

• Ευτύχιος Μπιτσάκης . 

•  ..............................

• Θυμάμαι που κατέβαινε 

• παλιά το '81 

• καθηγητής στα Γιάννενα 

• με τα μαλλιά ασπρισμένα, 

•  

• Πανεπιστήμιο,Κουραμπά, 

• Πλατεία, Αβέρωφ, λίμνη, 

• βαρύς από περίσκεψη

• βαρύς κι απ' την ευθύνη, 

•  

• με πιο βαριό και πιο βαθύ 

• τ' αριστερό του χνάρι , 

• και μ' ένα φως στων οματιών 

• την άκρη ωσάν λυχνάρι, 

•  

μες στη Γιαννιώτικη αχλή, 

τόση ν' αφήνει λάμψη,      

που  'λεγες τα βιβλία του 

στους δρόμους τα  'χει γράψει,   

κι έβριθαν οι Γιαννιώτικοι
πεζόδρομοι κι οι αλέες 
απ' τις βαθιά ανθρώπινες 
αριστερές του ιδέες,

έτσι που το χινόπωρο

στην πόλη οι ακακίες 

φυλλοροούσαν βροχηδόν 

Μπιτσάκειες θεωρίες,  

αριστερά στην άσφαλτο 

αριστερά στις λάσπες 

αριστερά στις άπλυτες 

εργατικές τραγιάσκες...  

Άγγελος 

15 Νοέμβρη του 2013-λεύτερη Πίνδος

•  

•  

• 

Το "ρο" του Μάνου Χατζηδάκι

 (...ακούστε αποπάνω, στο τραγούδι "Ο χορός των σκύλων" (Γκάτσος-Χατζηδάκις), κι απολαύστε το τραγουδιστό, λεύτερο κι αλλιώτικο κάθε φορά "ρο" ("λο", "γο", "δο") του Μάνου Χατζηδάκι...)

 Ο Μάνος, γόνιμο μυαλό 

κι  ούτε σταλιά δογματικό,
από γεννεσημιού, το "ρο"
το  'λεγε "λο" ή "γο" ή "δο",

γιατί  έβλεπε  στα γράμματα 

το ιερό δικαίωμα 

ν' αυτοπροσδιορίζονται 

στου Λόγου το στερέωμα,

και να βαφτίζονται, αν μπορούν, 

μόνα τους κατά το δοκούν...

Άγγελος 

17 Νοέμβρη του 2013-λεύτερη Πίνδος

Πάλαιρος 2013.Όταν πεθαίνουν μελαμψοί σε επικράτεια άσπρων...

Όταν πεθαίνουν μελαψοί 

σε επικράτεια άσπρων, 

μονάχα η νύχτα τούς θρηνεί 

κι ο στεναγμός των άστρων.... 

......................................... 

......................................... 

Πέντ’-έξι Παλαιστίνιοι

κι άλλοι πέντ’-έξι Σύροι

πνιγήκανε στην Πάλαιρο

δυο μίλια απ’ τ’ ακρωτήρι…   

Αν ήταν ντόπιοι και Γραικοί, 

θα σκούζανε ως τη μία

χίλιοι παραθυράκηδες 

στα βραδινά δελτία...

Μα ήταν Παλαιστίνιοι

και μελαμψοί και Σύροι.

Τους πήρε κάτω στο βυθό

μεμιάς το τρεχαντήρι…

Κάλλιο να μην τους μάζευαν

σαν τα ναυάγια τ’ άλλα,

το κύμα να τους έβγαζε

μια νύχτα στη Ραμάλα

  

στου Ναζωραίου τα χώματα  

του μέγα ποετάστρου

που  κλαίνε ίδια το χαμό

του μελαψού και τ’  άσπρου… 

............................................ 

Όταν πεθαίνουν μελαμψοί 

σε επικράτεια άσπρων, 

μονάχα η νύχτα τούς θρηνεί 

κι ο στεναγμός των άστρων....

Άγγελος

15 Νοέμβρη του 2013-λεύτερη Πίνδος

Τεύκρος Ανθίας, ένας τεράστιος "ελάσσων" Κύπριος ποιητής

 (...Τεύκρος Ανθίας: Κύπριος "ελάσσων" ποιητής και δάσκαλος... μια ζωή γεμάτη διώξεις και φυλακίσεις απ' τους εγγλέζους καταχτητες... έξω από λογοτεχνικούς ομίλους, μέσα  σε στρατόπεδα συγκέντρωσης...πιστός στην ιδεολογία του και στους αγώνες του λαού του...ΠΟΙΗΤΗΣ....)

...Για τον "ελάσσονα"  τον Κύπριο θα πω
τον ποιητή -και δάσκαλο- τον Τεύκρο Ανθία, 
που  'φαγε αφορισμό απ' το παπαδαριό
κι απ' τους εγγλέζους τύραννους στρατοδικεία,

κι έγραφε στίχους με το αίμα του λαού
και τα σημάδια από το βούρδουλα στις πλάτες, 
με το μυαλό πάντα στο δίκιο του φτωχού
στο μεγαλείο του ταπεινού και στους αργάτες,

μακριά απ' ομίλους, πάντα, λογοτεχνικούς 
και φιλολογικές ανούσιες εσπερίδες
-είχαν κι οι μπόμπηδες* , ποιητές, παλιά, καλούς,
μα τώρα πάταγαν τη γης του, αχρείοι σπαχήδες-

κι αν  στη χορεία είναι γνωστός των ποιητών,
ένας "ελάσσων" στους πολλούς κι αυτός ακόμα, 
"ελάσσων" είναι κι ο ξωμάχος , το λοιπόν,
-Ανταίος ως τόσο, βράχο αφού πατεί και χώμα-
 
"ελάσσων" είναι κι ο σκαφτιάς κι ο σιδεράς,
"έλασσον" και  τ' αηδόνι που λαλεί στο ρέμα,
"έλασσον" και το μοναστήρι ο Μαχαιράς
οπού κοινώνησε απ' τ' Αυξεντίου το αίμα...


*οι μπόμπηδες=οι εγγλέζοι
 
Άγγελος
9 Νοέμβρη-λεύτερη Πίνδος




 

Νικόλας Άσιμος : πιο μόνος κι απ' τον άνεμο

Σκιά, στις σκιές εζούσε, που όλο τρίζανε 
φωνές και θύμησες του κάτω κόσμου, 
"δικός μας είσαι εσύ -του ψιθυρίζανε-
ίσκιος σαλός , κι ανασασμός του δυόσμου",  

σαράντα χρόνια, του λαγού το γδάρσιμο, 
της μάνας το  'νιωσε αγκαλιά και χάδι, 
τον φώναζαν στα Εξάρχεια οι μάγκες Άσιμο, 
μονόλυκο η βροχή και το σκοτάδι, 

κι άνθιζε κι όλο εχτύπαγε τα κρόταλα 
της τρέλας, της φωτιάς και του θανάτου, 
μέχρι που εχάθη κι έσβησεν ολότελα 
σαν Ζέφυρος στη ράχη του κυμάτου, 

από χολή χορτάτος κι από κώνειο 
κι από μια ανθοφορούσα ωραία θλίψη, 
αφού είχε γεννηθεί με το προνόμιο 
πιο μόνος κι απ' τον άνεμο να ζήσει,

φεγγάρι μαύρο, σκοτεινό κι αγέμιστο, 
να λάμπει στην παράξενη ομορφιά του,
τον  κόσμο αυτόν τον άσχημο κι αμέθυστο
απ' ομορφιά,να βγάζει απ' την τροχιά του...

Άγγελος 
8 Νοέμβρη του 2013-λεύτερη Πίνδος

Απεργία!

(...επανάληψη, που λένε...έτσι κι αλλιώς σήμερα, πρεπει η απεργία  να  ΄ναι ΚΑΘΟΛΙΚΗ...να μη δουλεύει τιποτε...το χέρι να μη σκύβει να πιάσει μολύβι να γράψει,  παρά  να  'ναι μια υψωμένη  σφιχτή γροθιά στους δρόμους ...)

 Βγες έξω, σύντροφε ! Τ' ακούς ; Σήμερα δε δουλεύει 
μηδέ κι ο ρούσος ο ντελής ο αργάτης τ' ουρανού
ο ηλιάτορας ! Όλο απεργεί το Σύμπαν !΄δές : χορεύει
από  'νας  τζίτζηκας στην πλάτη κάθε αφεντικού,

κι ουδέ γυρίζει μηχανή κι ουδέ γρανάζι στρέφει,
 και θούριους ψάλλουν τα πουλιά κι ύμνους στην εργατιά,
κι η πολιτεία αγάλλεται και "Vencermos" γνέφει
στον μπετατζή, στο δάσκαλο, στο χτίστη , στο γραφιά.

Βγες έξω, σύντροφε ! Περνάει,βογκάει -γρίκα!- στους δρόμους  
το πλήθος τ' άγριο, νηστικό, μυριόστομο κι αψύ !
Βγες έξω σύντροφε , μαντύ την αφοβιά στους ώμους 
ρίξε, εμπροστά σου να σκιαχτούν κι αφέντες και θεοί,

κι ό,τι εύρεις πλάι σου  άδραξ' το : δρεπάνι,αλέτρι,  αξίνα,
κι ό,τι είναι ομπρός σου μάζωξ΄το : φτυάρι, βαριά,σφυρί ,
σφιχτά χεράκωσ' τα, ύψωσ' τα, λάβαρα, και ξεκίνα
να καταλύσεις τ' άδικο, το ψέμα, τη ντροπή.

Άγγελος 
λεύτερη Πίνδος

Οι παλιοί σύντροφοι...

 (..στη φωτογραφία....Γιάννενα, 1983...διαδήλωση συντρόφων...) 

Λακίσαν', σκόρπισαν οι σύντροφοι οι παλιοί, 
άλλος κουράστηκε, άλλος βούτηξε στο μέλι, 
κάποτε πείσμα είχαν και πλούσιο το μαλλί, 
στο δρόμο εβγαίνανε οργισμένοι αρχαγγέλοι, 

τώρα μεσόκοποι , αδιάφοροι , βουβοί, 
τα βήματά σους σέρνουν ράθυμα στο άστυ 
και χαιρετώντας μ' ένα κόμπο στη φωνή 
τους νεολαίους που πουλάνε Ριζοσπάστη,

 με σηκωμένο το γιακά τραβούν να πιουν 
στο καφενείο της γειτονιάς πέντ'-έξι τσίπρα 
ολομονάχοι, μια σταλιά να ζεσταθούν,
 που 'ναι μεγάλη της ψυχής η μέσα η ψύχρα, 

κι όπως στο ράδιο ο καφετζής βάζει Καρά

και Πλούταρχο στη διαπασών κι Ελένη Πέτα,

 ετούτοι λένε κάνα αντάρτικο σιγά,

να γλυκοχαίρονται του σακακιού τα πέτα...

Άγγελος 
3 Νοέμβρη του 2013 
λεύτερη Πίνδος 

Στη λίμνη Παμβώτιδα στα Γιάννενα, τ' αμάξι

(...Στη φωτογραφία : Γιάννινα, 1900!! Αμάξι  της εποχής, γρήγορο -έπιανε ως και τα 30 και 40 χιλιόμετρα την ώρα, άμα γκάζωνε...- μοδάτο με δεκάχτινες ζάντες κι αστραφτερό σασί, στα ρηχά της λίμνης Παμβώτιδας ,  σιμά στη βάρκα (!) ,  που το κοιτάζει -θαρρείς- όλο ζήλεια...) 

Zάντα  δεκάχτινη ασημί,  

και κλάξον σαν τ’ αηδόνι,

ζηλεύει η βάρκα το σασί

και τ’ αλαφρύ τιμόνι,   
  

τ' αμάξι αστράφτει στα νερά,

ο μιναρές σωπαίνει,

σκύβει ο σωφέρ στ' αριστερά 

και γλυκοπαραγγέλνει :  

-Ντύσου καλή, ντύσου κυρά , 

ντύσου  κυρα-Φροσύνη,

κι άιντες να βγούμε απ' τα νερά,

να βάλουμε βενζίνη
          

να το γκαζώσω στο Δολό,         

να πιάσω τα τριάντα,           
να φτάσουμε στο Δέλβινο      

και στους Άγιους-Σαράντα
              

κι άμα δεν έχουνε ραντάρ

και μπλόκα στο Καλπάκι,

πίσω , αγκαλιά με το Μουχτάρ*

σε φέρνω το βραδάκι.


Μουχτάρ= του Αλη-Πασά ο Αρβανίτης γιος, με τον οποίο η κυρα-Φροσύνη διατηρούσε κρυφό ερωτικό δεσμό...


Άγγελος 
λεύτερη Πίνδος

Τρελά και μόνα, ωραία παιδιά που 'χε ιστορήσει (μνήμη Κώστα Καρυωτάκη)

 (Σαν σήμερα, στις 30 Οχτώβρη του 1896, γεννήθηκε ο  Κώστας Καρυωτάκης .)


"-Σβήσου!" τον πρόσταξε η Στιγμή! Και πυροβόλησε
και στης αβύσσου , ωχρός, ερίχτηκε τ' αχείλι.
Κι ω! 'σείς, τρελά και μόνα,ωραία παιδιά που ιστόρησε
μακριά απ' της δόξας το μαρμάρινο αντιστύλι,

μονάχα εσείς δακρύων μαντήλια επικροσείσατε
καθώς στη ρίζα η σφαίρα εχώθη του κροτάφου
κι εσείς κρινάκια λυπημένα που εσιγήσατε
πριχού στην κρύα την αγκαλιά χαθεί του τάφου.
...............................................................................
Πάνωθε ο αιθέρας, με τις κάργιες που επετούσανε,
πικρά εριμάριζε, βαρύς και γκρίζος όντας .
Κάτωθε οι σκώληκες τα δόντια τους τροχούσανε
ίσια θωρώντας τον στη σάρκα, αδημονώντας.

Κι έψηνε ο ήλιος τα στενά τα Πρεβεζιάνικα
μήνα Αλωνάρη, και τα δάκρυά σας, βρύση,
τα πένθιμά σας μαύρα εβρέξαν' κοντομάνικα,
τρελά και μόνα ωραία παιδιά που 'χε ιστορήσει ...

Άγγελος 
λεύτερη Πϊνδος

Έλα, μανούλα νύχτα! (Ικεσία του Γεώργιου Βιζυηνού προς τη νύχτα, λίγο πριν αποθάνει...)

(...σ' ένα απαξιωμένο -σήμερα- δημόσιο σχολειό που όσο πάει και πολεμιέται περισσότερο, από θεούς και δαίμονες, η επαφή των μαθητών με τους ποιητές, είναι μπάλσαμο, παρηγόρια και βοήθεια μεγάλη... ,αποκάτω,ένα τραγούδι μου που τραγούδησαν οι μαθητές της ΣΤ' τάξης, στο τέλος μιας βδομάδας αφιερωμένης στο μεγάλο λογοτέχνη Γεώργιο Βιζυηνό...) 

Τη νύχτα να την αγαπάς,
ποτέ σου μην την τρέμεις!
Το 'πε παλιά ο Παλαμάς,
το 'γραψε κι ο Πολέμης:

"To φεγγαράκι τ' ουρανού
με της αυγούλας τ' άστρα
είναι πετρούλες του Θεού
για της ψυχής τα κάστρα!"
.................. 
Έλα, μανούλα-νύχτα,
του κόσμου κόψ' τα δίχτυα
και πάρε με απ' εδώ
σαν άστρο μοναχό
το γιο σου τον τρελό.
................ 
Η νύχτα είναι πέλαγο,
καράβι το σκοτάδι,
να συνηθίζεις τον καιρό
στις θάλασσες του Άδη.

"To φεγγαράκι τ' ουρανού
με της αυγούλας τ' άστρα
είναι πετρούλες του Θεού
για της ψυχής τα κάστρα!"
....................
Έλα, μανούλα-νύχτα,
του κόσμου κόψ' τα δίχτυα
και πάρε με απ' εδώ
σαν άστρο μοναχό
το γιο σου τον τρελό. 

Άγγελος 
2011

Το ΟΧΙ θέλει λεβεντιά και μπούτζον μιαν οργιά....

 (...δοξολογία για το ΟΧΙ...πηγμένη η εκκλησιά από κόρακες ..ειδέστε...κόρακας επί θώκου....κόρακας με ράσο και ποιμαντορική ράβδο..κόρακες με παράσημα...κόρακες με σειρήτια...κόρακες με γαλόνια ...κόρακες με γραβάτες...μαυρίλα παντού...) 

Σαράντα πέντε κόρακες  
ώι μάνα μ', κρα και κρα, 
πάτησαν μπήκαν σ' εκκλησιά 
ώι μάνα μ', κρα και κρα,  

χρυσά γαλόνια και σταυροί 
 ώι μάνα μ', κρα και κρα, 
κι αυτοκρατορικά χαλιά 
ώι μάνα μ', κρα και κρα,

τους έκραζε ο Αρχάγγελος 
ώι μάνα μ', κρα και κρα,  
ο Άγιος τους σιχτίριζε 
ώι μάνα μ', κρα και κρα, 

στο τέμπλο, ορθός τούς μοίραζε, 
 ώι μάνα μ', κρα και κρα, 
ο Κατσιμήτρος φάσκελα, 
 ώι μάνα μ', κρα και κρα, 

 πηχτά ο Δαβάκης ρόχαλα, 
ώι μάνα μ', κρα και κρα, 
κι ο Ναζωραίος κι ο Πρόδρομος, 
ώι μάνα μ', κρα και κρα,

μα τ' άλλα απόξω τα πουλιά
ώι μάνα μ', κρα και κρα, 
κοιμούνταν κι ουδέ σπάραζαν,
ώι μάνα μ', κρα και κρα, 

βλέπαν' στο MEGA, Τούρκικα,
ώι μάνα μ', κρα και κρα, 
χωρίς βρακί στον κόλο τους
ώι μάνα μ', κρα και κρα, 

χωρίς βουλή, χωρίς ψυχή, 
ώι μάνα μ', κρα και κρα,
μαύρη(ν) οχιά τούς έτρωγε, 
 ώι μάνα μ', κρα και κρα,  

το ΟΧΙ θέλει λεβεντιά 
και μπούτζον* μιαν οργιά 
κι όχι γραικύλους κόρακες 
ώι μάνα μ', κρα και κρα.   

 μπούτζος=ο πούτσ@@ος , έτσι όπως τον έλεγε ο Καραϊσκάκης

Άγγελος 
28 Οχτώβρη του 2013-λεύτερη ,βοώσα "-ΟΧΙ", Πίνδος

Του ρατσισμού το τέρας

....Την ακύρωση της συμμετοχής του σχολείου στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου ζήτησαν γονείς μαθητών του Λυκείου της Χερσονήσου, όταν έμαθαν ότι τη σημαία θα κρατήσει αριστούχος μαθήτρια της Γ΄Λυκείου, με καταγωγή από την Αλβανία. Οι αντιδράσεις μάλιστα ήταν τέτοιες και από συμμαθητές της κοπέλας, ώστε η ίδια, για να διευκολύνει τα πράγματα, ζήτησε, με τη σειρά της, να μην είναι εκείνη η σημαιοφόρος... Οι πρώτες αντιδράσεις προκλήθηκαν από μια ομάδα μαθητών, που "δεν ήθελαν με τίποτε να σηκώσει τη σημαία Αλβανίδα"...... 

Απέδω Γιάννενα, Αμφισσα, 

κι απέκει Τεπελένι. 

Φτωχούλα παίρνει τα βουνά

τα συνορα διαβαίνει

να βρει καλύτερη ζωή 

πατέρα πόχει εργάτη,

να μάθει για τον Όμηρο 

και το σοφό Σωκράτη, 

η φτώχεια φως και δάσκαλος

φκιάνει μυαλό που κόβει,

είναι σεμνή, μελετηρή, 

διαβάζει και προκόβει, 

την καμαρώνει η μάνα της 

τη χαίρεται ο πατέρας, 

βγάνει φωτιές τ' απέθαντο

του ρατσισμού το τέρας, 

χιμάνε στο παιδί  καμιά 

εκατοστή μαινάδες, 

κι ας γλυκοβύζαξαν παιδιά

κι ας είναι και "μανάδες",  

η μάνα χάνει το παιδί 

και το παιδί τη μάνα, 

πώς ξέπεσε τούτη η φυλή, 

για ποιον χτυπάει η καμπάνα, 

ποιες τάχατες είναι οι Ρωμιές 

και ποια 'ναι η Αλβανίδα, 

απ' τα βαθιά τα τάρταρα 

"-Εν οίδα, ότι ουδέν οίδα..."

βογκάει ο φιλόσοφος 

με σιχασιά και κόπο 

και παίρνει τα μπαγκάζια του 

και φεύγει γι' άλλον τόπο.... 

Άγγελος 

27 Οχτώβρη-λεύτερη , που σμίγει τους λαούς των Βαλκανίων , Πίνδος

Του βοριά η άγρια βία

(...πανσέληνος έλαμψε ψες...τα βουνά λένε αλήθειες...και το φεγγάρι...η δε πανσέληνος, σπανιότερη κι ακριβοθώρητη καθώς είναι , λέει τις μεγαλύτερες αλήθειες..μαζεμένες, μια φορά το μήνα που σκάει μύτη...στη photo , κάποια πανσέληνος του Οχτώβρη, πάνω απ' τα χιονισμένα Τζουμέρκα .....) 


Βγήκε  κι έφεξεν ολούθε 
Σαββατιάτικα, του Οχτώβρη 
η πανσέληνος και μού  'πε: 
"-Από το λαό θα τό  'βρει 

όποιος άρχοντας παιδεύει 
το λαό τον πονεμένο 
το λαό που φως γυρεύει 
το λαό το σταυρωμένο. 

Από το λαό θα τό  'βρει, 
γράψε το, δεν είναι ψέμα! " 
Κι έσταξε το ξεροβόρι 
στον αιθέρα χολή κι αίμα, 

και στη σκοτεινιά τη μαύρη 
μες στα σπίτια κρύα που ήσαν, 
σπάθες όξω απ' το θηκάρι 
να τροχίζονται αρχινήσαν, 

και ντουφέκια και κουμπούρια 
χρόνια τώρα βουβαμένα 
στήθηκαν ν' ακούσουν "-Γιούργια!" 
όπως και το '21... 

"-Κοίταξε -μου  'πε - να ξέρεις 
-η πανσέληνος, στ' αγιάζι- 
το λαμόγιο ο ..Ντερμπεντέρης 
που τον κάνει ο κόσμος χάζι, 

τη στιγμή που μπαλαλάει 
για της βίας την καταδίκη, 
άσσο την πυγμή, κρατάει, 
του κεφάλαιου, στο μανίκι.

 Στα μεγάλα τα κανάλια, 
του λαού η λεγεώνα 
πρέπει κάμποσα κεφάλια 
να ξαπλώσει ευθύς στο χώμα, 

να ξεπαστρευτούν οι μπράβοι 
των αφεντικών ολούθε...!" 
Βγήκε κι έφεξε ψες βράδυ 
η πανσέληνος και μού  'πε.... 

...Και  πριν  φύγω πέρα μόνος
στη νυχτιάτικη ευωδία, 
καταδίκασα εντόνως 
του βοριά την άγρια βία 

 που τα σύννεφα  εφυσούσε
πάνω απ' τα βουνά με θέρμη 
 και να κρύψει προσπαθούσε
την πανσέληνο την έρμη... 

Άγγελος-19 Οχτώβρη του 2013 
λεύτερη , λουσμένη στο φως της πανσέληνος, Πίνδος

Στο φούρνο του Παππά, τα Γιαννιωτόπουλα

Στη φωτογραφία : Γιάννινα, 1972.Στο φούρνο του ..γλυκομάστορα Παππά απόξω...
Τα Γιαννιωτόπουλα, μαθητές, πριν ή μετά το σχολειό μάλλον, ξεγελούν την πείνα τους με μια μηλόπιτα.. Στα όρθια..Στο χέρι...   
Τιρελέν παντελόνια πολυκαιρισμένα, ζιβάγκο χωμένα μέσα απ' το παντελόν,σκαρπίνια παλιά...  
Όλα στα μέτρα της ..φτωχιάς πλην όμως δυνατής κι αληθινής εποχής του '70,  μέσα απ' την οποία ξεπήδησαν γεροί και φωτεινοί άνθρωποι που πρόκοψαν, γιατί ποτέ δεν αφήκαν να κοπεί ο ομφάλιος λώρος που τους έδενε με τον τόπο τους, την πέτρινη πατρίδα...
Η φωτογραφία(Γιάννης Αυγέρης αριστερά, Σπύρος Μάργαρης δεξιά), απ' το blog του Γιάννη Αυγέρη  
http://javger.blogspot.gr/p/blog-page_22.html 

Στο φούρνο απόξω του Παππά,  
 -μάστορας δίχως ταίρι-
τρώνε τα Γιαννιωτόπουλα  
μηλόπιτα στο χέρι.   

Φτώχεια, τριμμένο τιρελέν, 
σακκάκι και ζιβάγκο.  
Σαν τα σπουργίτια κάθονται  
'μπρός στου Παππά τον μπάγκο,  

θα στυλωθούν, θα φύγουνε 
-ξεγέλασαν την πείνα-  
άλλος πανεπιστήμιο,  
άλλος για την Αθήνα,   

Σύνταγμα, Πλάκα θα γυρνούν  
τρανοί και προκομμένοι,  
θα βγαίνουν απ' τον ύπνο τους  
σπουργίτες πεινασμένοι  

στα Γιαννενάκια θα πετούν   
σα ζαγορίσιο αγέρι, 
να φάν' στο φούρνο του Παππά  
μηλόπιτα στο χέρι.... 

Και θα  'ναι  φτώχεια στα χωριά  
πείνα τρανή στον κάμπο, 
φτώχεια, τριμμένο τιρελέν, 
σακκάκι και ζιβάγκο,  

κι αυτοί στου εβδομήντα δυό  
τ' άσπρόμαυρο το κάδρο,  
σα  ρόδα θα μοσχοβολούν,  
σαν το βουνίσιο νάρδο  

που ξέρει από κακό καιρό  
κι από βαρύ αγιάζι  
κι όσο φυσάει, τόσο ανθεί  
πιότερο κι ευωδιάζει....  

Άγγελος

Στην Ανεξαρτησίας στα Γιάννενα, ο κωδωνοποιός

 Στην κλασσική  φωτογραφία του Κώστα Μπαλάφα : Γιάννινα, 1940.Οδός Ανεξαρτησίας.Κωδωνοποιός στο κωδωνοποιείο του...
Γεμάτη η βιτρίνα από εκατοντάδες κουδούνια, μικρά και μεγάλα,έτοιμα τα περισσότερα απ' αυτά,για τα τετράποδα της στάνης.
Πόσες κορφές, πόσα διάσελα και ραχούλες της Πίνδου θ' αντιλάλησαν απ' τον ήχο  τούτων των κουδουνιών που  σκάρωσε ο Γιαννιώτης κωδωνοποιός... 

 
Τόσα που σκάρωνε, σκυφτός  
στο κωδωνοποιείο,  
κουδούνια ο κωδωνοποιός,  
κάθε νυχτιά στις δύο 

θα γιόμιζε το μαγαζί  
βελάσματα  κι αφάνες 
κατσίκια και χλωρό κλαρί  
χιόνια, σκυλιά και  στάνες.  
...............................  
Όταν τον πήρε η μάνα-γη,  
 στην άκρη στο σταυρό του
σκύλοι εφτά ποιμενικοί  
 σκούζανε το χαμό του

κι ώσπου να λειώσει,κάθε αυγή 
πάνω απ' τη μαύρη πλάκα,  
κάποιος τού φόραε αναριχτή 
μια χιονισμένη κάπα...  

Άγγελος  
λεύτερη Πίνδος