Στην Ανεξαρτησίας ο κωδωνοποιός

 Στην κλασσική  φωτογραφία του Κώστα Μπαλάφα : Γιάννινα, 1940.Οδός Ανεξαρτησίας.Κωδωνοποιός στο κωδωνοποιείο του... 
Γεμάτη η βιτρίνα από εκατοντάδες κουδούνια, μικρά και μεγάλα,έτοιμα τα περισσότερα απ' αυτά,να κοσμίσουν τα σβέρκα χιλιάδων  τετράποδων της στάνης...
Πόσες κορφές, πόσα διάσελα και ραχούλες της Πίνδου θ' αντιλάλησαν απ' τον ήχο  τούτων των κουδουνιών που  σκάρωσε ο Γιαννιώτης κωδωνοποιός...

Τόσα που εσκάρωσε, σκυφτός 
στο κωδωνοποιείο, 
κουδούνια ο κωδωνοποιός, 
κάθε νυχτιά στις δύο

θα γιόμιζε το μαγαζί 
βελάσματα  κι αφάνες
κατσίκια και χλωρό κλαρί 
χιόνια, σκυλιά και  στάνες. 
............................... 
Όταν τον πήρε η μάνα-γη, 
 στην άκρη στο σταυρό του
σκύλοι εφτά ποιμενικοί 
 σκούξανε το χαμό του 

κι ώσπου να λειώσει,κάθε αυγή
πάνω απ' τη μαύρη πλάκα, 
κάποιος τού φόραε αναριχτή
μια χιονισμένη κάπα... 

Άγγελος 
30 Σεπτέμβρη του 2012

Στην παγωμένη βάρκα ο Γιαννιώτης

 

Στη φωτογραφία : Γιάννινα, 1950.Παμβώτιδα.Ένας Γιαννιώτης,  ποζάρει μες στην παγωμένη βάρκα.... 

Στέκει ο Γιαννιώτης ο καλός

στην παγωμένη βάρκα, 
και στο γαϊτανοφρύδι του

στην κρουσταλλένια του άρπα

παίζει ζεϊμπέκικα ο βοριάς.

Ο Χρόνος θα ζυγώσει
και στο βαρύ του το χορό
αργά-αργά θα λειώσει

 πάγο και ξύλα και νερό,

ρούχα, κορμί και χιόνι

και φρύδι-γαϊτανόφρυδο

και βάρκα και τιμόνι... 

Άγγελος 
30 Σεπτέμβρη του 2012

Στην Πλατεία η μπάντα του δήμου

Στο εξής, οι καταχωρίσεις στίχων με φωτογραφικό υλικό απ' τα Γιάννινα, θα γίνονται στο νέο ιστολόγιο    

http://miafwtografiagianniwtikixilioistixoi.blogspot.gr/

Εκεί, σταδιακά, θα  μεταφερθούν  κι όλες οι ανάλογες καταχωρίσεις που υπάρχουν ακόμα σε τούτο το ιστολόγιο...

Στη φωτογραφία : Γιάννινα, 1930.Η μπάντα του δήμου κατεβαίνει την Πλατεία..  

 

Νάτοι στο δρόμο οι μουσικοί,

νάτη του δήμου η μπάντα !
Διαβήκανε καμαρωτοί,
μια μέρα του '30...     

Διαβήκαν κι έχουνε χαθεί

στη  λήθη και στο χρόνο,

μα το γοργό τους "ντο-ρε-μί"

 έμεινε εκεί στο δρόμο,   

κι ογδόντα χρόνους αντηχεί
στα Γιάννινα  ακόμα, 
τρίζει η Πλατεία  την αυγή

κι ο Κουραμπάς το γιόμα, 

τρίζουν οι πόρτες  το πρωί

και των καταστημάτων :

" -Περνάει, ακούστε, η μαγική

μπάντα των ασωμάτων.   
 

Άγγελος 

30 Σεπτέμβρη του 2012

Στον καφενέ του Ανίκα

Στο εξής, οι καταχωρίσεις στίχων με φωτογραφικό υλικό απ' τα Γιάννινα, θα γίνονται στο νέο ιστολόγιο    

http://miafwtografiagianniwtikixilioistixoi.blogspot.gr/

Εκεί, σταδιακά, θα  μεταφερθούν  κι όλες οι ανάλογες καταχωρίσεις που υπάρχουν ακόμα σε τούτο το ιστολόγιο... 

Στη φωτογραφία : Γιάννινα 1960.Στον καφενέ του Ανίκα ! 


 Ιδού κι ο μέγας καφενές,
ο καφενές του Ανίκα
που  'χε  ευωδίαν ο  καφές
κι ο οίνος άλλη γλύκα .

Σήκωνε ο Ανίκας τα πανιά,
τα φούσκωνε  ο ζύθος  
κι αρμένιζε για τα βουνά 
το μαγαζί σα μύθος. 

-Βίρα τις άγκυρες , παιδιά, 
για την Αγία Ζάλη 
κι άμα γυρίσουμε ταχιά 
βίρα ξανά και  πάλι.... 


Άγγελος 
16 Σεπτέμβρη του 2012

Στην Αβέρωφ,ηρωικά ανθίστανται τα Γιάννινα, στα τέλη του '80

Στο εξής, οι καταχωρίσεις στίχων με φωτογραφικό υλικό απ' τα Γιάννινα, θα γίνονται στο νέο ιστολόγιο    

http://miafwtografiagianniwtikixilioistixoi.blogspot.gr/

 Στη φωτογραφία : Γιάννινα, τέλη του '80.Οδός Αβέρωφ.Γυάλινα τα Γιάννινα, μαλαματένια κι όμορφα ακόμα.... 


Τέλη του  '80.Ηρωικά
ανθίστανται τα Γιάννινα.
Στη Βηλαρά, βαστούν  γερά,
στο Μώλο παίζουν άμυνα.
Κρατιούνται ακόμα αληθινά,
μαλαματένια, γυάλινα. 

Κι ακόμα βγάζει ο μιναρές 
του Αλή, δάκρυα-κυκλάμινα. 
Στη "Νέα Υόρκη", ο καφές 
ο τούρκικος, δυο τάλληρα. 
Τίγκα κι ο Γυαλι-Καφενές!
Ανθίστανται τα Γιάννινα...


Άγγελος  
15 Σεπτέμβρη του 2012

Στη Σκάλα οι κυράδες

Στο εξής, οι καταχωρίσεις στίχων με φωτογραφικό υλικό απ' τα Γιάννινα, θα γίνονται στο νέο ιστολόγιο    

http://miafwtografiagianniwtikixilioistixoi.blogspot.gr/

Εκεί, σταδιακά, θα  μεταφερθούν  κι όλες οι ανάλογες καταχωρίσεις που υπάρχουν ακόμα σε τούτο το ιστολόγιο... 

 Στη φωτογραφία : Γιάννινα,1940.Σκάλα.Γυναίκες πλένουν στα νερά της λίμνης τα χράμια και τα μάλλινα που γιομίζουν με τ' άρωμα του βοριά και των πλατανόφυλλων, για να μοσχοβολήσουν έπειτα τους οντάδες  και τους χωτζιαρέδες , έτσι που γλυκά  ζαλισμένοι οι τσατμάδες  να γείρουν στις πόρτες για να στείλουν να χυθεί ο καημός τους  έξω στον ήλιο και στα βουνά... 

Στη Σκάλα πλένουν οι κυράδες 

τα χράμια και τα μάλλινα. 

Τ' αρωματίζουν οι βοριάδες. 

Μοσχοβολάν' κυκλάμινα  

οι χωτζιαρέδες κι οι οντάδες
κι ήλιο και πλατανόφυλλα.
Γέρνουν απ' τη γλυκιά, οι  τσατμάδες ,
ζαλάδα, στα πορτόφυλλα,    



και πλημμυρίζει το μεϊντάνι 
τ'  ασύχαστο και τ' άπονο  

με το 'κατόχρονο πλατάνι,
απ' το βαρύ παράπονο: 



"να 'μουν αηδόνι σε κορφούλα
απάνω στην Ολύτσικα,
να τραγουδήσω μιαν αυγούλα
εκείνη που λιμπίστηκα !"

Άγγελος 
14 Σεπτέμβρη του 2012

Στη λίμνη οι κρεμασμένοι

Στο εξής, οι καταχωρίσεις στίχων με φωτογραφικό υλικό απ' τα Γιάννινα, θα γίνονται στο νέο ιστολόγιο    

http://miafwtografiagianniwtikixilioistixoi.blogspot.gr/

Εκεί, σταδιακά, θα  μεταφερθούν  κι όλες οι ανάλογες καταχωρίσεις που υπάρχουν ακόμα σε τούτο το ιστολόγιο... 

 Στη φωτογραφία του Κώστα Μπαλάφα : Γιάννινα, Μάρτης του 1944.Λίμνη. 
Δυο κρεμασμένοι απ' τους γερμανούς κατακτητές, Γιαννιώτες...

Μια οργιά απ' τα χείλη της αβύσσου 
πισθάγκωνα δεμένοι, ολόρθοι,
προσμένουνε του Παραδείσου 
να πάρουνε το πασαπόρτι ... 

Με δάκρυ εχάθηκαν στο μάτι. 
Σίγουρα αρχάγγελοι θα γίνουν. 
Θα 'ρχονται, άμα διψούν, νεράκι 
απ' τη Ντραμπάτοβα να πίνουν... 



Άγγελος  
13 Σεπτέμβρη 2012

Ο καπετάνιος

Στο εξής, οι καταχωρίσεις στίχων με φωτογραφικό υλικό απ' τα Γιάννινα, θα γίνονται στο νέο ιστολόγιο    

http://miafwtografiagianniwtikixilioistixoi.blogspot.gr/

Εκεί, σταδιακά, θα  μεταφερθούν  κι όλες οι ανάλογες καταχωρίσεις που υπάρχουν ακόμα σε τούτο το ιστολόγιο... 

 Στη φωτογραφία : Γιάννινα, δεκαετία του '60. Ο καπετάνιος ! Μια πασίγνωστη ,στους παλιότερους Γιαννιώτες, φιγούρα.... 


Ο καπετάνιος χαιρετάει
 σαν νά  'ρθε η ώρα του η στερνή.
 Τρελόν το πλήθος τον νογάει,
το πλήθος που  'χει  σφαλερή                  

μια ιδέα  παντοδυναμίας, 
μια ιδέα αθανάτου στη ζωή 
και νιώθει ρίγη ευδαιμονίας 
τον καπετάνιο ωσάν θωρεί 

γειρτό, μισοκομμένο στάχυ 
-δέντρα περνιούνται αυτοί, αειθαλή !
Ποιος το λοιπόν, χαμένα τα  'χει ; 
Ο καπετάνιος ή αυτοί ; 


Άγγελος  
8 Σεπτέμβρη του 2012

Στη Σκάλα οι μικροί ψαράδες

Στο εξής, οι καταχωρίσεις στίχων με φωτογραφικό υλικό απ' τα Γιάννινα, θα γίνονται στο νέο ιστολόγιο    

http://miafwtografiagianniwtikixilioistixoi.blogspot.gr/

Εκεί, σταδιακά, θα  μεταφερθούν  κι όλες οι ανάλογες καταχωρίσεις που υπάρχουν ακόμα σε τούτο το ιστολόγιο...  

Στη φωτογραφία : Γιάννινα, δεκαετία του '40.Λίμνη, περιοχή Σκάλας.

Μικροί ψαράδες.Ο ένας, δεξιά, με το καλάμι ορθωμένο, μοιάζει να

ψαρεύει ψηλά στους ταφτάδες του αιθέρα, πρόσωπα και μνήμες 

απ' τον καιρό των προπατόρων... 

Ψαρεύουν οι μικροί ψαράδες, 

άλλος στης λίμνης το νερό 

κι άλλος στου αιθέρα τους ταφτάδες 

στων προπατόρων τον καιρό.

Άλλος εφτά δρομίτσες πιάνει, 

άλλος κυπρίνο πήχες δυό 

κι άλλος του Πύρρου το στεφάνι 

και τον Ιουστινιανό :

-Πες μας, τι βλέπεις στον καιρό μας, 

προφήτη κι αυτοκράτορα ; 

-Βλέπω να σέρνεται ο αιώνας 

ζητιάνος μες στην αγορά 

μπροστά στον έμπορα το Γιούδα*

να κατεβάζει το βρακί, 

να παίρνει πέντε-δέκα σκούδα 

και να του δίνει την ψυχή.   

Βλέπω κι εσάς που ακολουθάτε,
νέοι -ξυπόλυτοι- όλο οργή ,
γυμνό  το  Γιούδα  να  κρεμάτε
και να  χαράζετε άλλη αρχή

στον άνεμο και στο λιθάρι
 στο δίκιο και στον κεραυνό
και στου λαού  τ'  αλφαβητάρι
το ξεχασμένο από καιρό."   

Γιούδας=Ο Ιούδας 

Άγγελος 

9 Σεπτέμβρη του 2012
 

Σιδηροκατασκευαί "Το τέλειον". Πολυχρόνης Λεοντίου

 

Στη φωτογραφία.Γιάννινα , 1965. 

ΣΙΔΗΡΟΚΑΤΑΣΚΕΥΑΙ 

ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΝ 

ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ ΛΕΟΝΤΙΟΥ 

"Το τέλειον. Σιδηροκατασκευαί

-το τέλειον ! - Πολυχρόνης Λεοντίου".

Πενήντα χρόνια η μούχλα συναπτά,

σαράκι στα τοιχάρια του κτιρίου 

έφαγε πράκι, πόρτες, σιδεριές

γωνιές, αφεντικό κι αρμούς της πέτρας,

μαύρη στον τοίχο οχιά θανατερή

κι ανίκητη στη μέση της παλαίστρας 

πενήντα χρόνια η μούχλα πάντα εκεί

λάμια που δεν απόκαμε να τρώει,

λιάνισε ως πάνω την παλιά σκεπή

διαγουμισμένο αφήκε το κατώι  

και μια βραδιά που εφύσαγε η τρελή

καβάλα στο θρασκιά και στ' άγριο χιόνι,

στου Παραδείσου εμπήκε τα στενά

ματάφαγε τον έρμο Πολυχρόνη

που μαγαζί στα νέφη είχε ως σιδεράς

του Γιαραμπή κι ως άγγελος Κυρίου

"Το τέλειον. Σιδηροκατασκευαί

ουράνιαι.Πολυχρόνης Λεοντίου."

Άγγελος 
26 Αλωνάρη του 2012

Στη χιονισμένη λίμνη ο περαματάρης

 

Στη φωτογραφία : Γιάννινα,1945.Χιονισμένη,λευκή Παμβώτιδα.Ο  περαματάρης με τη βάρκα του... 

Κονάκι του ο περαματάρης

χρόνους εξήντα είχε τη λίμνη,

ως που 'ρθε Ο Σκοτεινός Βαρκάρης,

του Γραίγου να τον κάνει μνήμη. 

Κι είχεν αντάρα, είχε και χιόνι

κι είχεν ο κόσμος σκοτεινιάσει

και ποιος να κάτσει στο τιμόνι

αντίπερα να τους περάσει... 

Κι εμπήκαν στου περαματάρη

τη βάρκα που 'ξερε τη λίμνη,

Ο Σκοτεινός για να τον πάρει

Βαρκάρης στου χαμού τη δίνη 

μπάρκο στερνό μα τόσο ολάσπρο

-σε γάλα η βάρκα εθάρρεις πλέει-

που  θά  'χε  άμα γινόταν άστρο

να μολογάει και να λέει... 

Άγγελος 
28 Αλωνάρη του 2012

Στο Ίλιον Παλλάς οι καπεταναίοι

 

Στη φωτογραφία : Γιάννενα, Δεκέμρης του 1944.Οι (πρωτο)καπεταναίοι του ΕΛΑΣ, Άρης Βελουχιώτης και   Στέφανος Σαράφης, μπροστά στο Ίλιον Παλλάς, μπαίνοντας στα Γιάννινα, επί κεφαλής αντάρτικου αποσπάσματος, ανύποπτοι -φυσικά- για ό,τι θά  'ρθει  αργότερα... 

Διαβαίνουν οι καπεταναίοι 

μπροστά απ' το Ίλιον Παλάς 

καμαρωτοί και ρωμαλέοι 

"για την Ελλάδα, εμπρός ΕΛΑΣ!"

Μα,  τ' άλογα που έλλογα   τα  'ναι 

κι όσφρησιν έχουν ακριβή 

κι ό,τι είναι  νά  'ρθει  το  νογάνε, 

την κρύα κοιτούν, με θλίψη, γη! 

...Κι  ένα τους  -το λευκό-  φρουμάζει

                                   καθώς οσμίζεται  ψηλά

                                τον παγερό στο μαύρο αγιάζι 
                                 αιώνα που  θα  'ρθεί  μετά...

...........................

Διαβαίνουν οι καπεταναίοι 

κι είναι Δεκέμβρης με χιονιά, 

μα βράζει  χάμω  η γης και καίει 

πόλεις και κάμπους και βουνά... 

                           

Άγγελος 

6 Σεπτέμβρη του 2012

Οχτώ με τον Τσιοκάνη . . .

 Στη φωτογραφία : Γιάννινα, 1980, η κεντρική πλατεία (Πλατεία Πύρρου), π.α (=προ αναπλάσεως) τότε που είχε και  συντριβάνι και λεύκες και  Τσιοκάνη . . .

Πλατεία Πύρρου,Γιάννινα, 
χίλια εννιακόσια ογδόντα, 
πριχού της αναπλάσεως  
τα φάει η ανακόντα. 

Διαβάτες κάμποσοι περνούν 
σιμά στο συντριβάνι, 
εφτά μαζί με τ' άγαλμα, 
οχτώ με τον Τσιοκάνη

κι οι λεύκες μελοθάνατες 
γνέφουν στο Μιτσικέλι
"θέλει να το 'χει η τύχη σου
κι η μοίρα να σε θέλει",

 μα η  μοίρα αχό και σκέλεθρα
και μνήμες  τα  'χει  κάνει, 
εφτά μαζί με τ' άγαλμα, 
οχτώ με τον Τσιοκάνη. 


Άγγελος 
 6 Σεπτέμβρη του 2012

Στην Παμβώτιδα τ' αμάξι . . .

Στη φωτογραφία : Γιάννινα, 1900. Αμάξι  της εποχής, γρήγορο -έπιανε ως και τα 30 και 40 χιλιόμετρα την ώρα, άμα γκάζωνε...- μοδάτο με δεκάχτινες ζάντες κι αστραφτερό σασί, στα ρηχά της λίμνης Παμβώτιδας ,  σιμά στη βάρκα (!) ,  που το κοιτάζει -θαρρείς- όλο ζήλεια... 

Zάντα  δεκάχτινη ασημί,  

και κλάξον σαν τ’ αηδόνι,

ζηλεύει η βάρκα το σασί

και τ’ αλαφρύ τιμόνι,   

τ' αμάξι αστράφτει στα νερά,

ο μιναρές σωπαίνει,

σκύβει ο σωφέρ στ' αριστερά 

και γλυκοπαραγγέλνει :  

-Ντύσου, κυρά μου, στα χρυσά,

ντύσου, κυρα-Φροσύνη

και βγαίνουμε όξω απ’ τα νερά,

φουλάρουμε βενζίνη,       

        

γκαζώνω  στ’ Αρχιμανδρειό,            

 πιάνουμε τα τριάντα,                      

φτάνουμε στ’ Αργυρόκαστρο             

και στους Αγιους-Σαράντα,        

          

κι άμα δεν έχουνε ραντάρ

και μπλόκα στο Καλπάκι,

πίσω , αγκαλιά με το Μουχτάρ*

σας φέρνω το βραδάκι.  



Μουχτάρ= του Αλη-Πασά ο Αρβανίτης γιος, με τον οποίο η κυρα-Φροσύνη διατηρούσε κρυφό ερωτικό δεσμό...




Άγγελος 
5 Σεπτέμβρη του 2012

Μαύρο φεγγάρι το πανί . . .

Στη φωτογραφία : Γιάννινα, 1950.Βαρκάρης στη μαύρη -με μαύρο πολυκαιρισμένο πανί- βάρκα του λάμνει στη λίμνη Παμβώτιδα...

 

Μαύρο μαντίλι το πανί,
μαύρο φεγγάρι η βάρκα,
μαύρο καντήλι το κουπί
για τα μεγάλα μπάρκα.
 
Άγιος και φίλος το νερό,
θεός και μάνα η πέτρα
και γρανιτένιο άλμπουρο
κάτω απ' τη Γης δυο μέτρα. 
..............................................................
Χάραμα αρμένισεν αργά
γιόμα στο μύθο λάμνει
νά  'βγει κουπιά με την κουπιά
στην Πούλια πυροφάνι. 

Μαύρο ποτάμι το πανί,
μαύρο λιθάρι η βάρκα,
και μαύρο μοναχό κουπί 
για τα μεγάλα μπάρκα. 


Άγγελος
7 Σεπτέμβρη του 2012

Της Χάιφας τα πηγάδια

 ...68 χρόνια απ' τον εκτοπισμό των Εβραιογιαννιωτών συμπολιτών μας, απ' τους γερμανοφασίστες, στις 25 Μάρτη του 1944....οι φωτογραφίες, από Αυγουστιάτικο φύλλο του 2005 του  Ηπειρωτικού Αγώνα...

Αμάν, αμάν....

Κι απ' το βαρύ του "είκοσι δυό"

της  Σμύρνης το γιαγκίνι,

ακόμα μεγαλύτερο

κακό είδε τούτη η λίμνη : 

Είδε μανάδες και παιδιά

 στου χαλασμού το δρόμο,

με τον πατέρα χώρια τους

σαν  το  σκυλί  το  μόνο,

να ξέρει  τι είναι να τους βρεί

και τι κακό θα γίνει

και να χτυπιέται σαν πουλί

και να ραγίζει η λίμνη... 

Αμάν, αμάν...
Τα δάκρυα που τρέξανε
στης λίμνης τα πλατάνια,  

εφτά φορές θα γύριζαν    
του κόσμου τα μαντάνια .         

                                              

 Eφτά φορές θα γέμιζαν
της Χάιφας τα πηγάδια. ... 
Ψυχούλες που καήκατε
στου Άουσβιτς τα σκοτάδια...  

Άγγελος 

19 Αυγούστου του 2012 

...αρχίζοντας το πλάσιμο του μουσικοποιητικού 

αφιερώματος στη μνήμη των Εβραιογιαννιωτών συμπολιτών  μας που εκτοπίστηκαν απ' τα Γιάννενα στις 25 Μάρτη του 1944, 

 για να οδηγηθούν απ' τους Ναζήδες στα κρεματόρια του Άουσβιτς....1850 ψυχές φορτώθηκαν εκείνο το πρωί στα καμιόνια, 

 μπροστά στην πλατεία Μαβίλη στο Μώλο στα Γιάννενα, για το δρόμο δίχως επιστροφή...μονάχα 163 απ' αυτούς επέζησαν....γύρισαν κι ηύραν τις περιουσίες τους λεηλατημένες... 
κι έφυγαν γι' αλλού, δυο φορές πικραμένοι κι ορφανεμένοι. 

Παιδάκι σγουρομάλλικο, στη λίμνη περπατεί...

Επάγωσαν τα Γιάννινα.
Κρούσταλλο το νερό
με γιασεμάκια γυάλινα
στον πετρωμένο αφρό.

Παιδάκι σγουρομάλλικο,
στη λίμνη περπατεί,  
μαχαίρι μαυρομάνικο
στα χέρια του κρατεί.

Τη μέρα κόβει το νερό,
τη νύχτα τα βουνά
και κάθε απομεσήμερο,
μήλα στην Παναγιά.

-Πάρε, κυρά μου Δέσποινα,
δώσε και στο Χριστό
κι απέ τα σπόρια σκόρπα τα,
στου Βίκου τον γκρεμό,

αλογατάκια να γινούν,
απάνω απ' τα βουνά,
να φέρουν τ' αδερφάκια μου,
που 'ναι στην ξενιτιά...
..............................................
Χιονιάς  βαρύς στα Γιάννενα,  
στον Καναδά Λαμπρή,  
στη Γερμανία Απόκριες
και στην Αμερική.

Παιδάκι σγουρομάλλικο,
στη λίμνη περπατεί,  
χορό χορεύει απτάλικο
και σιγοτραγουδεί :

- O που ξεχνά τον τόπο του,
πεθαίνει δυο φορές,
στο μάρκο, στο δολάριο,
στις λίρες τις χρυσές.

Πόσο πολύ σ' αγάπησα...

 

στίχοι : Νίκος Γκάτσος-Άγγελος Παπαγεωργίου

μουσική κι ερμηνεία : Άγγελος Παπαγεωργίου

 Τους μισούς  απ' τους στίχους, γραμμένους  σε ελεύθερο στίχο, αλίευσα -σκόρπιους- από την "Αμοργό" του Νίκου Γκάτσου...Πρόσθεσα κάμποσους δικούς μου  κι ..έδεσα το όλον σε τραγουδοποιήσιμους 15σύλλαβους...Το πρωτογενές -μισό- στιχουργικό υλικό υπάρχει σκόρπιο στις σελίδες 26 και 28 του βιβλίου (Νίκος Γκάτσος "Αμοργός" -εκδόσεις Πατάκη)

Πόσο πολύ σ' αγάπησα, εγώ μονάχα ξέρω,

εγώ που σ' άγγιζα κρυφά, σαν άνεμος τα βράδια.

Μαύρη μου, μαύρη θάλασσα, εγώ μονάχα ξέρω,

πόσα έχεις πάνω στα μαλλιά,χρωματιστά πετράδια.  

Μα, πάει της Αγια-Σοφιάς το μέγα μοναστήρι,

πάει κι ο καιρός που η αγάπη σου έλαμπε σαν ζαφείρι...

Ζουμπούλι της πορτοκαλιάς, από χρυσό κι αχάτη

και μια ανθισμένη κυδωνιά, κρυφά να σου κεντήσω,

χρόνια και χρόνια με σφυρί, πάλεψα και μελάνι,

βασανισμένη μου καρδιά, να σε παρηγορήσω.

Μα, πάει της Αγια-Σοφιάς το μέγα μοναστήρι,

πάει κι ο καιρός που η αγάπη μας έλαμπε σαν ζαφείρι...   

Άμα βαστιέσαι αθώος

 

Άμα κρατιέσαι άκακος

άμα βαστιέσαι αθώος,

τις Συμπληγάδες του καιρού

διαβαίνεις  κι  είσαι  σώος 

χιόνι   στην κόψη του βουνού

που δεν πατεί οδοιπόρος,

αμνός  στον κόρφο του Χριστού

στων Ελαιών το όρος. 

Όπου κοιτάς, φυτρώνει ανθός

κι όπου δακρύζεις ρόδο,

στο μύρο τους  ο ταπεινός

νά 'βγει στον ήλιο αρόδο. 

29 Αλωνάρη του 2012

Καλούτσιανη

 

Κλωστίτσα πήρε η Παναγιά
και βελονάκι με πανί
κι έφκιασε σταυροβελονιά
μια νύχτα την Καλούτσιανη.


Μικρό μια στάλα το πανί,
μικροί κι οι δρόμοι και στενοί.


Απάνω-απάνω το Τζαμί
κι ανάμεσα απ' τον Κουραμπά
κι απ' τη λιμνίσια την αχλή
κόμποι χρυσοί η φτωχολογιά.


Μικρό μια στάλα το πανί,
ξέφτια θεόρατα οι καημοί.

Του μόχθου οι πρωτογιοί

Τ' αδέρφια του ίδρωτα,του μόχθου οι πρωτογιοί,
ποτέ κοστούμια δεν φορούν , μηδέ γραβάτες,
ταχιά μη στον αγρό τούς περγελάσει η γης,
μη στο γιαπί η ασβέστη κι η βροχή στις πλάτες.

Εμπόροι αν ήταν, προφεσόροι ή στοχαστές,
σατέν πουκάμισσο τη μεγαλομανία
θα εφόρουν.Τώρα απ' άλλες βάζουν εποχές
ρούχα φτωχά, και πάν' με κάποια αμηχανία.

Και μοναχά πριχού χωθούν στην κρύα τη γη,
ζεστά κοστούμια θα χαρούνε και γραβάτες,
τ' αδέρφια του ίδρωτα, του μόχθου οι πρωτογιοί
τη Γης που επήγαν -κι ας μην το ΄μαθαν- στις πλάτες.

Στην Αρδομίστα το φεγγάρι

 Μαλαματένιο παλληκάρι
στην Αρδομίστα το φεγγάρι,
δρόμο μετρούσε κι άλλο δρόμο
ψηλά στου ζέφυρου τον ώμο.
............................................
Αστρομαλάματα και ρόδα
στης νύχτας βύζαξε τη ρόγα
κι εχάραξε χορτάτο μπάρκα
μες στης αστροφεγγιάς τη βάρκα.


Κι όσο να πάει τρεις η ώρα,
τα σύννεφα έσκιζεν η πρώρα.
....................................................
Εσήμανεν η ώρα έξι
κι άγρυπνο δε βολάει ν' αντέξει.
Σβήνει τον αργυρό του λύχνο.
Στη Ντουραχάνη πάει για ύπνο.
...................................................
Κι ως που ξεψύχησεν το γιόμα,
δεν είχε ξεπορτίσει ακόμα...

Ο χάλυβας κι ο σάλιαγκας

 

Ο χάλυβας

κι ο σάλιαγκας.

Ο χάλυβας

κι ο σάλιαγκας.

Ο χάλυβας

κι ο σάλιαγκας.

Ο χάλυβας

κι ο σάλιαγκας. 

-Ψυχικό ποιος μένει?

-Ω ! ο υπουργός ! 

-Ποιος τ' ατσάλι δένει ?

-Ο χαλυβουργός.  

-Ποιος σαργό θα φάει?

-Μα, ο υπουργός ! 

-Ποιος ιδροκοπάει?

-Ο χαλυβουργός.  

Βαρύ κι ωραίο μέταλλο που είναι ο χάλυβας.

Θα 'ταν μια λύση για να βγούμε από το χάλι μας.

Καμιά χιλιάδα χειροπέδες άμα φκιάσουμε

τ' αφεντικά και τους τζουτζέδες να δικάσουμε

να μας κοιτάν με μάτια απ' το ειδώλιο κόκκινα

κατουρημένα και χλωμά τα υπουργόσκυλα.

-Ποιος στους γάμους τρέχει?

-Μα, ο  υπουργός ! 

-Ποιος ψωμί  δεν έχει?

-Ο χαλυβουργός.  

-Ποιος ζει στη νιρβάνα του?

-Ω ! ο υπουργός !

-Ποιος τον κλαίει η μάνα του?

-Ο χαλυβουργός.  

 

Βαρύ κι ωραίο μέταλλο που είναι ο χάλυβας.

Θα 'ταν μια λύση για να βγούμε από το χάλι μας.

Καμιά χιλιάδα χειροπέδες άμα φκιάσουμε

τ' αφεντικά και τους τζουτζέδες να δικάσουμε

και να ποζάρουν στο ειδώλιο στα μονόστηλα

κατουρημένα και χλωμά τα υπουργόσκυλα. 

Ο χάλυβας

κι ο σάλιαγκας.

Ο χάλυβας

κι ο σάλιαγκας.

Ο χάλυβας

κι ο σάλιαγκας.

Ο χάλυβας

κι ο σάλιαγκας.