ΣΙΔΗΡΟΚΑΤΑΣΚΕΥΑΙ "ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΝ" -ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ ΛΕΟΝΤΙΟΥ

 

...στη φωτογραφία:Γιάννινα,1965. 

ΣΙΔΗΡΟΚΑΤΑΣΚΕΥΑΙ 

ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΝ 

ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ ΛΕΟΝΤΙΟΥ 

"Το τέλειον. Σιδηροκατασκευαί

-το τέλειον ! - Πολυχρόνης Λεοντίου".

Πενήντα χρόνια η μούχλα συναπτά,

σαράκι στα τοιχάρια του κτιρίου  

έφαγε πράκι, πόρτες, σιδεριές

γωνιές, αφεντικό κι αρμούς της πέτρας,

μαύρη στον τοίχο οχιά θανατερή

κι ανίκητη στη μέση της παλαίστρας  

πενήντα χρόνια η μούχλα πάντα εκεί

λάμια που δεν απόκαμε να τρώει,

λιάνισε ως πάνω την παλιά σκεπή

διαγουμισμένο αφήκε το κατώι  

και μια βραδιά που εφύσαγε, η τρελή

καβάλα στο θρασκιά και στ' άγριο χιόνι,

στου Παραδείσου εμπήκε τα στενά

ματάφαγε τον έρμο Πολυχρόνη 

που μαγαζί στα νέφη είχε ως σιδεράς

του Γιαραμπή κι ως άγγελος Κυρίου

"Το τέλειον. Σιδηροκατασκευαί

ουράνιαι.Πολυχρόνης Λεοντίου."

άγγελος 

Στο παζάρι στα Γιάννενα

 

 (...στην κλασσική  φωτογραφία του μεγάλου Ηπειρώτη φωτογράφου Κώστα Μπαλάφα: Γιάννινα, 1940...στο παζάρι...)

Περνάει μονάχος στο παζάρι
μέλανας κίονας δωρικός
χιόνι κι αγέρας και λιθάρι
κι ίσκιος αυτοκρατορικός.

Τον  "σημαδεύει" ο φωτογράφος,
τον κάνει μνήμη φωτεινή
 και δεν τον είναι πια μονάχος
κι ας μοναχός του περπατεί...


άγγελος  

Στην παγωμένη βάρκα ο Γιαννιώτης

 

(..Στη φωτογραφία:Γιάννινα,1950.Παμβώτιδα.Ένας Γιαννιώτης,  ποζάρει μες στην παγωμένη βάρκα..) 

 

Στέκει ο Γιαννιώτης ο καλός

στην παγωμένη βάρκα,
και στο γαϊτανοφρύδι του
στην κρουσταλλένια του άρπα

παίζει ζεϊμπέκικα ο βοριάς

ο Χρόνος να ζυγώσει
και στο βαρύ του το χορό
αργά-αργά να λειώσει

 πάγο και ξύλα και νερό,

ρούχα, κορμί και χιόνι

και φρύδι-γαϊτανόφρυδο

και βάρκα και τιμόνι... 

 άγγελος-2013

Ένα "αχ"....

...ένα "αχ" τ' ανθρώπου η ζωή, 
στ' αχείλι του κρεμιέται, 
κι όποιο τραγούδι το ιστορεί  
ποτέ δεν λησμονιέται,

ξόρκι, καημός και προσευχή,  
απ' όλους τραγουδιέται, 
ένα "αχ" τ' ανθρώπου η ζωή 
γεννιέται, ανθίζει, σβηέται... 

άγγελος-Δεκέμβρης του 2013

"Όταν γυρίσω θα τους γαμήσω"-Γεώργιος Καραϊσκάκης

"Όταν γυρίσω 
θα τους γαμήσω" 
είπε κι ετήραξε τον ουρανό, 
κι ένα χελδόνι 
πήρε να υψώνει 
τις πέντε λέξεις του στον Παρνασσό, 

κι οι πέντε γίναν' 
λεβέντες, μείναν' 
φρουροί απέθαντοι  εις το βουνό,
τάξη να βάζουν 
και να ρημάζουν 
όσους τα βάζουνε με το λαό, 

χρόνια διακόσια, 
ευρώ και γρόσια, 
γκουβέρνα-λάμιες για κάθε φτωχό, 
"όταν γυρίσω 
θα τους γαμήσω" 
είπε κι επέταξε στον Παρνασσό, 

κι εκεί είν' ακόμα,
τρίτον αιώνα 
τροχάει στον μπούτζον* του λάζο** βαριό,  
"όταν γυρίσω 
θα τους γαμήσω" 
λέει κι ετοιμάζεται στον Παρνασσό...  

*ο μπούτζος=ο πούτσ@@ος 
**ο λάζος=το μαχαίρι

άγγελος-20 Γενάρη του 2013-λεύτερη Πίνδος

Στα περβόλια μες στους ανθισμένους κήπους

 

...:Στα περβόλια"..!!ένα τραγούδι-ποταμός...ο ακατάβλητος αιώνιος έφηβος Μίκης..."...στα περβόλια μες στους ανθισμένους κήπους/αν σε πάρω, χάρε, στο κρασί/αν σε πάρω στο χορό και στο τραγούδι/τότε χάρισέ μου μιας νυχτιάς ζωή!!!!...

Στα περβόλια μες στους ανθι- 
σμένους κήπους, 'δές εκεί :
χάσμα  ανοίχτηκε μεγάλο
πάλη γένεται τρανή,

απ' τη μια μεριά ο Μίκης 
απ' την άλλη ένα θεριό, 
σπρώξε ο ένας σπρώξε ο άλλος, 
ποιος θα πέσει στον γκρεμό,   

α, ρε Μίκη-ουρανομήκη 
με τις χίλιες αντοχές 
με το φως το Απολλώνιο 
και τις θείες μουσικές,  

εβδομήντα, ογδόντα χρόνια 
του λαού σου ο εχθρός, εχθρός,
πότε αλλόγλωσσος και ξένος 
πότε ντόπιος και γνωστός,

η πατρίδα στα κουρέλια 
ο λαός σκιαγμένο αρνί 
άφοβο το καπιτάλι 
πιάνει-δέρνει και γαμεί,  

μάνα, αν γιαουρτώσω πέντε
 δοσιλόγους εν ψυχρώ
θα με πούνε τρομοκράτη 
τα δελτία των οχτώ, 

μάνα μου και μοδιστρούλα 
 μάνα μου αγαθό στοιχειό
μάνα που  'σαι ησυχασμένη 
δυο χρονάκια στο χωριό, 

όσο πάει γίνεται φάκα 
το παγκόσμιο χωριό. 
Απ' τη μια μεριά ο Μίκης 
απ' την άλλη ένα θεριό... 

άγγελος-18 Γενάρη του 2014

-Φάε, κυρ-'νωμοτάρχη μου/ κι εσείς αγροφυλάκοι. . .

 (...στη φωτογραφία : βουνίσιος τόπος, στα Γιάννενα, όπου πάω και τρέχω , με τα δίκαννα, εσχάτως, να βροντάνε αράδα...πολύ  κοντά μου...σκιαγμένος, φωνάζω δυνατά κάθε τρεις και λίγο μήπως πέσω πάνω σε καμιά παγάνα κυνηγών...μιλάμε για πόλεμο κανονικό...εντούτοις, είναι η πρώτη φορά φέτος, που δε νιώθω την τρομερή απέχθεια που πάντα ένιωθα για όσους κυνηγάνε...τζάμπα κρέας για τη φτώχεια, σκέφτομαι, αφελώς ίσως . . .)

Βαρούνε οι γκράδες στα βουνά, 
τα δίκαννα στους κάμπους, 
βάλε στους μπάτσους τσίπουρα 
και στους αγροφυλάκους, 

να θρονιαστούν στον καφενέ
να ξεχαστούν στην πόκα
τα σμπάρα μην ακούσουνε 
μήτε να βγουν για μπλόκα, 

βαράει η φτώχεια κότσυφες
μπεκάτσες και σπουργίτες
κι οι μεροκαματιάρηδες 
όλο χουλιαρομύτες, 

λάθρα τα ντουφεκίζουνε, 
στη σούβλα τα γυρνάνε
τον πρώτο-πρώτο το μεζέ 
στην εξουσία τον πάνε : 

-Φάε, κυρ-'νωμοτάρχη μου, 
κι εσείς αγροφυλάκοι,
φάτε ντόπιο του γάλακτος
λουκούμι κατσικάκι,

κι αν βρείτε μέσα σίδερο 
κι αν βρείτε μέσα σκάγια, 
φακές στο λόγκο βόσκαγε
σπανάκι στα φαράγγια, 

σίδερο  (ν)έχουν οι φακές, 
σίδερο το σπανάκι, 
σίδερο και το νόστιμο 
που τά 'φαε, ζουλαπάκι...

άγγελος - 2013 

Όταν πεθαίνει ο μουσικάντης <Γιώργος Κούτρας(1974-2014)...εις μνήμην>

  

(Γιώργος Κούτρας,μέλος του Γιαννιώτικου ροκ  συγκροτήματος Norma...απεβίωσε χτες 13 Γενάρη του 2014... ήταν μόλις 40 χρονων...) 

Σαν ξεψυχήσει σαν χαθεί 

ο μουσικάντης,μάνα,  

γουστάρει τα μινόρια απ' τη 

στερνή του την καμπάνα,  

γουστάρει πλάι στο μνήμα του

ψηλά στο κυπαρίσσι 

να παίζει τύμπανα η βροχή 

να στήνει ραβαϊσι, 

γουστάρει και τα υπόκωφα 

τα πρίμα και τα μπάσα 

τα πεινασμένα βογκητά 

των σκουληκιών στην κάσα  

που τον πλευρίζουν να του φάν'

κόκαλα, σάρκα κι αίμα 

κάτω απ' το κρύο του παλιού 

νεκροταφείου το γέρμα,

τεντώνει στα χεράκια του

τους άλειωτους νευρώνες 

βιολί να παίζει ο βοριάς 

τους παγερούς χειμώνες , 

ν' ακούει η αγάπη του 

και να μεταλαβαίνει 

τις νότες τα τραγούδια του 

στον νου της να τον φέρνει...   

..αηδόνι όταν ξεψυχά

και μουσικάντης, μάνα, 

κάπου  γεννάει κοιλοπονά 

στη Γης κάποια τσιγγάνα, 

μέσα απ' τα σκέλια ξεπηδά 

γλυκό μουτράκι-κρίνο,  

παραπονιάρικο θα βρει 

βιολάκι και κλαρίνο....

άγγελος-13 Γενάρη του 2014

Μαστουρωμένα Γιάννενα

 (..μια πράξη ελευθερίας:ένας Γιαννιώτης, στον απογευματινό του περίπατο πλάι στη λίμνη μες στην ομίχλη, την ώρα του ..πανεθνικού θανάτου, την ώρα που το έθνος στενάζει σκυμμένο 'μπρός στις οθόνες  με τα τούρκικα σήριαλ...) 

Καρανταγί βαρύ καπνίζαν'  
τα σπίτια οκνά μαστουρωμένα, 
ανάθεμα κι αν είχε μείνει 
στα Γιάννενα αμαστούρωτο ένα,  

ώρα εννιά της τηλοψίας 
και του πανεθνικού θανάτου, 
ώρα εννιά της αφασίας 
και του ποιητικού αβάτου,

κι απάνω χιόνιζεν αράδα 
μνημόνια, πείνα, αιθαλομίχλη 
κι αυτός στο δρόμο πλάι στη λίμνη 
διάβαινε, μαργωμένη κίχλη, 

μόνος με μιαν ελευθερία 
που κουβαλούν μονάχα οι μόνοι 
ο ποταμός, η τραμουντάνα, 
η νύχτα, ο λύκος και τ' αηδόνι, 

στεφάνια θριαμβικά, της λίμνης 
οι φαλαρίδες τού επλέκαν', 
Καρανταγί πίσω απ' τους τους τοίχους   
οι οθόνες βόγκαγαν, κι εστέκαν'  

τα σπίτια ωσάν από αιώνες 
παιδάκια αυτιστικά σκυμμένα. 
 Καρανταγί βαρύ καπνίζαν'  
τα Γιάννενα μαστουρωμένα.   

άγγελος-10 Γενάρη του 2014

Πρωτοχρονιά στα Γιάννενα

(..η υπέροχη φωτογραφία με το χάραμα της 1ης Γενάρη του 2014, του Βαγγέλη Ντάγκα...πόση ομορφιά ν'  άντεχαν οι έρμοι οι Γιαννιώτες χωρίς να 'χουν λωλαθεί πια και να οργώνουν την πόλη ,πλέον, απ' άκρου σ' άκρο,εν-δυο εν-δυο σαν τον στρατάρχη Πύρρο, Κουραμπά-Νομαρχία-Αβέρωφ και τούμπαλιν;;;;;) 

Πρωτοχρονιά στα Γιάννενα,
βουνά τριγύρω κάστρα,
τα μολυβένια τα γκρενά
τα θαλασσιά τα ολάσπρα 

σύννεφα ολούθε εδώ κι εκεί
βάνουν φωτιές στη λίμνη,
καρδιά μου Ηπειρώτικη 
όλο καημό και μνήμη 

φυλάξου από την ομορφιά 
κι απ' τον νταλκά της πέτρας 
 μέχρι να βρεις ζεστή φωλιά
μες στο δοχείο της τέφρας, 

παίρνει κεφάλια -αληθινά, 
στο λέω μην έχω ευθύνη- 
το χάραμα στα Γιάννενα 
το λυκαυγές στη λίμνη, 

μα θα μου πεις κι όλοι οι λωλοί 
πώς γίνανε χιλιάδες 
απ' τη Δροσιά ως το Τζαμί 
μέχρι τους Μπουνταλάδες 

 Πλατεία να οργώνουν και στενά
σαν το στρατάρχη Πύρρο ;
Πρωτοχρονιά στα Γιάννενα, 
κάστρα βουνά τριγύρω . . . 

άγγελος-4 Γενάρη του 2013

Στον καλαμιώνα στην Παμβώτιδα, ο Βαγγέλης ο Ντάγκας με το Βαγγέλη Αγγέλη . . .

 

(...η υπέροχη φωτογραφία, του Βαγγέλη Ντάγκα...προσέξτε, αριστερά, χαμηλά στον καλαμιώνα, τους ίσκιους του Βαγγέλη Ντάγκα,που φωτογραφίζει, και του Βαγγέλη Αγγέλη...ο Βαγγέλης ο Ντάγκας φωτογράφισε την πανσέληνο;...η μήπως η πανσέληνος  φωτογράφισε τους δυο φίλους;...) 

"Κλικ", του Βαγγέλη έκανε

η μηχανή, του Ντάγκα,

και στην ωραία πέρασαν

αθανασία για πάντα 

στον καλαμιώνα ο ίσκιος του

και του Βαγγέλη Αγγέλη.

Κι όσοι το πλάνο βλέπουνε, 

αναρωτιούνται: εντέλει, 

ο Ντάγκας φωτογράφισε

τη μάγισσα σελήνη, 

ή τους δυο φίλους έβγαλε 

φωτογραφία εκείνη 

μισούς στης λίμνης το νερό 

μισούς στον καλαμιώνα 

πανσέληνους ταξιδευτές

στον άπαντα αιώνα ; 

 άγγελος-25 Δεκέμβρη του 2013

Γιάννενα-μοσχογιάννενα . . .

  


 

(...η photo με τη λίμνη, του Βαγγέλη Ντάγκα) 

Ογρή στη λίμνη αταραξιά 
αναπαμός του αιθέρα 
Γιαννιώτικη κεροδοσιά 
στον παγωμένο αγέρα, 

το πετρωμένο γόνυ του 
το Μιτσικέλι κλίνει 
την άχνη από το χιόνι του 
ευχή και μύρο αφήνει.
 ...................................
Γιάννενα-μοσχογιάννενα 
της μνήμης καραούλι, 
αμάραντα κυκλάμινα 
στης Πίνδου το μεδούλι... 

άγγελος -9 Δεκέμβρη του 2013

Στο Παλλάς, ο Δημητράκης ο Μαντζαρόπουλος . . .

  (...η μνημειώδης photo, του Φίλιππου Γιωβάννη...ο Δημητράκης ο Μαντζαρόπουλος, εν έτει 1990, παίρνει τον μεσημεριανό υπνάκο του, στεφανωμένος απ' ..την κάβα του Παλλάς!!)  


Κοιμάται ο Μαντζαρόπουλος 
τον ύπνο του δικαίου,
μεσημεράκι στο "Παλλάς". 
Ποιος ξέρει πότε εκ νέου 

θα κοιμηθεί σαν βασιλιάς 
με τέτοια φίνα κάβα
να στεφανώνει, να ευωδά
τη Βιβλική του κλάβα, 

κοιμάται , ξεκουράζεται, 
κοιμάται κι αγαλλιάζει 
κοιμάται κι ονειρεύεται 
και το πικρό μαράζι 

πως γέρασε νωρίτερα 
απ' την καλή του μάνα,
στα νηστικά του σωθικά 
γίνεται μαύρη κάμα, 

τον σακατεύει, τον πονά, 
τον τυραννάει, τον τρώει, 
τον κάνει σκόνη, τον πετά
στης πόλης το ρολόι,

πιάνει τους δείχτες τους βαριούς 
να τους γυρίσει πίσω 
-κεφάλι Ηπειρώτικο, 
αγύριστο,βουνίσιο- 

μα οι δείχτες είναι ασήκωτοι
είναι και Βαραβάδες 
βαστάνε τέρμινα φωτιές 
και χρόνια Συμπληγάδες, 

παλεύει ο έρμος, δεν μπορεί,
σφουγγάει τα δάκρυά του
φεύγει τραβάει στο Δώδεκα 
να πνίξει τον νταλκά του

κι ο Δημητράκης τραγουδεί 
κι ο Δημητράκης λέει    
κι ο Δημητράκης δέρνεται
κι ο Δημητράκης κλαίει 

φευγάτος απ' τον ίσκιο του 
κι  από το σκήνωμά του 
καβάλα στη  μεσημβρινή 
ονειροφαντασιά του,

"εγέρασα μανούλα μου 
νωρίτερα από σένα, 
δεν τά  'βρα ο μαύρος εύκολα
στρωμένα και σιασμένα"

κι όλη η συμπόνοια γύρω του 
τον κοπανάει στο μάτι 
πώς  κοπανάει  σαν βγει εκτός
πορείας μια Μαζεράτι

και κάνει τρίψα τα πλευρά
του ατσάλινου στηθαίου. 
Κοιμάται ο Μαντζαρόπουλος 
τον ύπνο του δικαίου... 

άγγελος-2013

Απ' τον Τσιοκάνη απέναντι

Απ' τον Τσιοκάνη απέναντι 
κι από τη Νομαρχία, 
χαράματα η ώρα τρεις 
που γίνεται εκκλησία

κι ώρα σημαίνει ιερής
σεπτής Ακολουθίας 
στα σκοτεινά τ' αφώτιστα 
παγκάκια της Πλατείας,   

της ξαστεριάς το σήμαντρο  
οι αλυγαριές βροντούνε 
κι οι γιάπηδες λουφάζουνε 
στον ύπνο που κοιμούνται, 

συσίτιο τότε δίνουνε
σ' όποιον πεινά οι αγγέλοι
απ' της παραφροσύνης τους
το πάνσεπτο καρβέλι,

να παίρνεις άφοβα διπλή
μερίδα να χορταίνεις 
για να βαστιέσαι παστρικός
να λάμπεις να ομορφαίνεις, 

να  'χεις κι ορμή για ν' αυγατά
η ωραία μειοψηφία. 
Απ' τον Τσιοκάνη απέναντι 
κι από τη Νομαρχία.


άγγελος-25 Δεκέμβρη του 2013

ΚΤΕΛ Ιωαννίνων . . .

 

"BUS STATION" μην κοιτάς που λέει 

και "ΚΤΕΛ Ιωαννίνων", 

εδώ είναι μαύρο σύνορο 

Ηπειρωτών προσφύγων, 

βγάζει στο Νότο το βολάν 

κι η ρόδα στην Αθήνα 

κι η μηχανή του πούλμαν καίει 

το αίμα τους βεντζίνα,

φτάνουν στο Ρίο κι έχουνε  

ασπρίσει τα μαλλιά τους, 

στην Ελευσίνα γίνονται

χώμα στο κάθισμά τους, 

στην κάσα που τους φέρνουνε 

Κανέτα, Αυγό, Μπιζάνι, 

Γιάννενα βλέπουν, γίνεται 

η γλώσσα τους ροδάνι... 

  

άγγελος,Δεκέμβρης του 2013

Οι δρόμοι οι Ηπειρώτικοι

(photo: Βαγγέλης Ντάγκας) 

Οι δρόμοι οι Ηπειρώτικοι 
σε βγάζουν μια σε κάμπο 
και χίλιες στην Ολύτσικα
στην Πίνδο και στο Λάκμο, 

με  σεβασμό να τους περνάς 
ίσια και μάνι-μάνι, 
τους πάτησαν φτωχόπαιδα 
της πέτρας δραγουμάνοι,  

ψωμάκι, ορφάνια, ξενιτιά
 Μπόστον, Νιου Γιορκ, Πατήσια,
 κλαρίνο-κατευόδιο
στ' Αη-Λια τα κυπαρίσσια. 

Αετόπετρα, Καπέσοβο, 
Συράκο, Βουργαρέλι, 
Χουλιαροχώρια, Πράμαντα, 
Αμάραντος, Σκαμνέλι... 


άγγελος-14 Δεκέμβρη του 2013

Να πιω κι όλα τα Γιάννενα, στα χείλη σου τα κρύα . . .

                                                                 
                                                  ...μνήμη Θάλειας Κ. (1964-1987) ...
 
                                                                  Δεκέμβρης του  '87

                                     στην κάτω την πλατεία,

                                       ήμουνα είκοσι τέσσερα

                                        κι ήσουν είκοσι τρία, 

                                  εφτά τ' απόγιομα ακριβώς

                                        στο πέτρινο ρολόι. 

                                  Τριάντα χρόνια πέρασαν 

                                    κι ένας καημός με τρώει: 

                                τώρα που πια είσαι άγγελος

                                      γιατί τόση ησυχία 

                                   όταν περνάω στο πέτρινο 

                                      ρολόι στην πλατεία, 

  

                                   αντί να 'ρθείς να κατεβείς 

                                        πουλί στη σοροκάδα 

                                 να πά' να πιούμε στο Παλλάς

                                      στα δυό μιά βυσσινάδα 

                                   να πιω κι όλα τα Γιάννενα

                                       στα χείλη σου τα κρύα 

                                   κι ας είμαι πενηντάρης πια 

                                         κι εσύ είκοσι τρία...

                                     άγγελος-25 Δεκέμβρη του 2013

                                                                  

Δέντρα Χριστουγεννιάτικα μες στα νοσοκομεία . . .

Δέντρα Χριστουγεννιάτικα
μες στα νοσοκομεία,
made in China πλαστική
πράσινη αντινομία,

στολίδια κι εγκεφαλικά
εμφράγματα, λαμπιόνια
καρκίνοι, φωτορυθμικά
κι ημιθανή γερόντια, 

σκούζει ο νεογέννητος
Χριστός στους διαδρόμους
κι αφήνει αρρώστους άυπνους
γιατρούς και νοσοκόμους,  

μέχρι να πάει η αδερφή 
την πάνα  να τ' αλλάξει, 
αν δεν την απολύσανε 
την έχουν μετατάξει, 

στη ζούλα, με το σούρουπο, 
τσιγάρο στο μπαλκόνι , 
ορός στο χέρι το ζερβό
κι αγιάζι-ματσακόνι,


τα ζα τέζα απ' τα Βάλιουμ
κοιμούνται μες στη φάτνη
αντί να μπουν στους θάλαμους
να διώξουνε την πάχνη

το κρύο και το θάνατο
και τη μελαγχολία.
Δέντρα Χριστουγεννιάτικα
μες στα νοσοκομεία..

άγγελος-23 Δεκέμβρη του 2013

Νικηφόρος Κάτσενος,ο Δάσκαλος (1941-2013)

 (...Πέρασε χτες 24 Δεκέμβρη του 2013, στην αιωνιότητα,  ο Νικηφόρος ο Κάτσενος, ο Ηπειρώτης Δάσκαλος-φιλόλογος, που οι χιλιάδες μαθητές του στη Ζωσιμαία, τον λάτρεψαν για την ανθρωπιά του, την ευγένειά του, τον αγνό πατριωτισμό του  και την ευσυνειδησία του, μα πάνω απ' όλα για το μεγαλείο του να τους επιτρέπει να τον νιώθουν μεγάλο τους αδερφό και φίλο τους... Καλό ταξίδι, ΔΑΣΚΑΛΕ..!) 

Παραμονή Χριστούγεννα  
κίνησε ο Νικηφόρος 
να πάει για τη μανούλα του
στα σύννεφα οδοιπόρος ,

ευθυτενής, λιπόσαρκος,  
με την ευγένειά του, 
τα Ελληνικά που λάτρεψε
και το μειδίαμά του , 

 πέρασε για χαιρετισμό 
στερνό στη Ζωσιμαία 
τους  μαθητές του αγκάλιασε
φίλησε τη σημαία, 

κι οι αίθουσες που δίδασκε 
"-Δάσκαλε, χαίρε!" του είπαν,  
κι από τον τοίχο ο Σολωμός 
κι ο Ρήγας κατεβήκαν 

-οι άγιοι μύστες της Φυλής 
του Έθνους οι ψαλτάδες-
και "-Χαίρε, Δάσκαλε!" είπανε, 
"-Χαίρε!" κι οι Ζωσιμάδες!
 ........................................
Πατέρα, φίλο κι αδερφό 
οι μαθητές τον είχαν,
Δάσκαλος παλαιάς κοπής 
ο Νικηφόρος ήταν, 

και σήμαντρο Ηπειρώτικο 
και μύρο απ' τ' Άγιον Όρος.
Παραμονή Χριστούγεννα 
έφυγε ο Νικηφόρος... 

άγγελος-24 Δεκέμβρη του 2013

Αμάραντη Γιαννιώτικη μελαχρινή μ' γαρδένια...

(η εξαιρετική φωτογραφία, του Βαγγέλη Ντάγκα...προσέξτε στο τζάμι της βιτρίνας,την   ανταύγεια απ' το πέτρινο ρολόι της πλατείας...τα πραγματικά ωραία πράγματα/δώρα/στολίδια, ΔΕΝ είναι πράγματα...)  

Ταχιά που  θά  'ρθεις  για γιορτές 
μάτια μου, απ' την Αθήνα, 
τι δώρο να σ' αγόραζα...
Στέκομαι στη βιτρίνα 

κοιτάω-διαλέγω ο φουκαράς 
κι η παγωνιά με τρώει 
κι η ανταύγεια απ' το πέτρινο
της πόλης το ρολόι 

τσακίζει κάνει θρύψαλα 
τα Ντιόρ πίσω απ' το τζάμι, 
εσύ είσαι Παναγιά σωστή 
πάνω απ' τη Ντουραχάνη, 

με τ' άστρα του Μιτσικελιού 
στην κεφαλή σου χτένια, 
τι να σου κάνουν τα χρυσά
και τα μαλαματένια

κι όλα τα Παριζιάνικα  
τ' αρώματα εσένα,  
αμάραντη Γιαννιώτικη 
μελαχρινή  μ'  γαρδένια...


άγγελος-24 Δεκέμβρη του 2013

Αύγουστο, στην Καλάρη, ο Ηρακλής ο Κάκαβος ...

 (η υπέροχη φωτογραφία, του Μενέλαου Συκοβέλλη) 

Αύγουστο βγήκε κι έκατσε
μονάχος του να πάρει
ο Ηρακλής ο Κάκαβος 
μια ανάσα στην Καλάρη,

κι ένα τετράποδο, ασορτί 
 με το πατούμενό του, 
με την ψυχή, τα χούγια του
και με το παρελθόν του, 

στάθηκε δίπλα του, λευκό
αδέσποτο κι ωραίο, 
αθώο , ακηδεμόνευτο 
μόνο και θαρραλέο ,  

κι έτσι που η νύχτα βάφτηκε  
λευκότατη -ω ! χαρά τους- 
απ' την αγνότη και των δυό 
κι απ' την ελευτεριά τους,

κατέβηκε για  ένα τρελό  
τζαμάρισμα στο κάστρο
ο Ορέστης ο Κυρκόπουλος
κι εχάθηκε σαν άστρο,
  

και να σιγήσει ο δαίμονας

του στίχου στο μυαλό μου,

τα πέτρινα αν δεν σκίρτησαν

σπλάχνα του πεζοδρόμου...

άγγελος-22 Δεκέμβρη του 2013

Εδώ το λένε Γιάννενα, μάτια μου, κι όλο βρέχει...

(η εξαιρετική φωτογραφία, του Μενέλαου Ζυκοβέλλη) 

Βρέχει, όλο βρέχει, μάτια μου, 

σ' αυτόν εδώ τον τόπο, 

νερό κι αντάρα γίνεται 

του Γιαραμπή το χνώτο,

απ' το Δολό ως τον Τσιαμαντά

κι ως την Αμφιλοχία, 

σύννεφα, λάσπες και νερά 

κι ογρή μελαγχολία,  

περνάει στις στράτες ο βαρύς 

καιρός ο Ισκαριώτης, 

και σφίγγεται στο ρούχο του 

πουλί αρφανό ο Γιαννιώτης, 

τσίπουρο βάνει στο γυαλί

να ζεσταθούν τα σπλάχνα, 

Τάσο Χαλκιά στο ράδιο

κι ούτε που βγάζει άχνα,

ρίχνει το μάτι στα βουνά

και βγαίνει πυροφάνι

στο γκρεμισμένο τ' άφαντο 

ηρώο του Τσιοκάνη,

φίλους να σμίγει απ' τα παλιά,

ν' αλησμονάει ν'  αντέχει.

Εδώ το λένε Γιάννενα,

μάτια μου, κι όλο βρέχει,

μισοί παραμυθιάζονται
μισοί γράφουνε στίχους
μισοί ακούν' και βλέπουνε
φαντάσματα στους τοίχους,

κι ας τους ξεγέννησε η μαμή
μ' αντήλιο την παλάμη
ξόρκι  στ'  ωχρό της συννεφιάς
τ' αγέλαστο καπλάνι,

ποτέ τους δεν ζεσταίνονται
ποτέ δεν βλέπουν ήλιο,
μουντάδα η σαρμανίτσα τους
το μνήμα τους ανήλιο...

άγγελος-21 Δεκεμβρη του 2013

                                     

                                       

Γιαννιώτικα μπάρκα

 (...η εξαιρετική φωτογραφία, του Μενέλαου Συκοβέλλη) 

Η βάρκα πάει στα Γιάννενα;
Τα Γιάννενα στη βάρκα ; 
Κλαρίνο στα Ταμπάκικα 
παίζει τον Οσμάν Τάκα, 

αιώνες δέκα στην αχλή, 
οντάδες, χωτζαρέδες,  
μικροκλησιές, συναγωγές
τζαμιά και μιναρέδες, 

σταυροί και μισοφέγγαρα, 
 πεντάλφες και λαμπάδες
χατζήδες, μουεζίνηδες, 
ραβίνοι και παπάδες 

κι ένα κλαρίνο, στην ψυχή 
μπάλσαμο και στη σάρκα,
μαύρο αηδονάκι στα πικρά
τ' αγύριστα τα μπάρκα ,

"σήκω Μαργιόλα  μ' απ' τη γης"
κι "άιντε ωρέ Οσμάν Τάκα". 
Η βάρκα πάει στα Γιάννενα;
Τα Γιάννενα στη βάρκα ; 

άγγελος-20 Δεκέμβρη του 2013

Οινομαγειρείο "Ταμπάκικα"

 

Αν σ' εύρει Σαββατιάτικα 
βαρύς χιονιάς και κρύο, 
να πας απ' τα Ταμπάκικα 
το οινομαγειρείο, 

να ειδείς πώς πίνουν το κρασί 
-και καμαρώνει ο Λάκμος-
ο Ελιγιά με το Χατζή
κι ο Σιούλας ο ταμπάκος : 

το πίνουν σαν μεταλαβιά
και νάμα από τη λίμνη, 
το στέλνουν δάκρυ στο βουνό 
και χιονισμένη μνήμη,

το στέλνουν και βυζαντινό
αργόσυρτο μακάμι
πέρα στου Βρόσγου το παλιό            
το ρημαγμένο χάνι... 

άγγελος-11 Δεκέμβρη του 2013

Βαγγέλης Αγγέλης

Αντάμα  η άνοιξη γυρνά 
με τον Βαγγέλη Αγγέλη,  
να μπαίνουν να χορεύουνε
τ' αηδόνια της καγκέλι, 

στο μενεξί γιλέκο του 
τ' ακούμπωτο από κάτω 
οπού  'χουν χρόνια η Μουσική 
κι ο Μάης, προτεκτοράτο

ξέφραγο  και ξεκλείδωτο
και διανυκτερεύον 
γι' αυτούς που ο Έρως  ζήτημα
μονίμως είναι φλέγον. 
............................. 
Στον Κουραμπά στοχάζεται, 
στ' Άλσος τρυγάει στιχάκια, 
στο Διεθνές γεννοβολά 
τραγούδια και μεράκια... 

Άγγελος 
13 Δεκέμβρη του 2013-λεύτερη Πίνδος

Ό,τι έχει πόδια τέσσερα

  

(...κοιτάξτε στο αποπάνω βίντεο, πώς σώζονται τα 10 αγριοκάτσικα απ' τη φονική χιονοστιβάδα... 

η δόξα της ζωής... η δόξα του βουνού...η πρόνοια της φύσης για τ' αγνά κι αθώα τετράποδα  πλάσματα :τα πραγματικά άγια δημιουργήματά της...)

Έχει χιονάδες το βουνό 

χαράδρες και βοριάδες, 

κι απότομες , θανατερές 

πυκνές χιονοστιβάδες,  

έχει και τον ακοίμητο  

σ' ό,τι είναι αθώο  πλάι

τον άγγελο τον Ραμπιήλ*   

ορθόν για να  φυλάει  

ρόμπολα, πεύκα , φτερωτά 

κι έλατα κι αγριμάκια, 

ψηλά στην άγια ερημιά 

να λάμπουν σαν τ' αστράκια, 

κι ό,τι έχει πόδια τέσσερα, 

διπλά να παραστέκει , 

                            αγνό, στη δόξα της ζωής 

και του βουνού να τρέχει 

ψηλά στις σκήτες του βοριά 

στων σταυραητών τους τόπους, 

αγιότερο  κι απ' Άγιους

                          κι από θεούς κι ανθρώπους. 

Ραμπιήλ=ο άγγελος των βουνών  

12 Δεκέμβρη του 2013-λεύτερη Πίνδος