Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

Οι τσιγγάνοι


...Περνούσε ο Μίμης διάβαινε ο μελαψός τσιγγάνος 
κορμί πλατάνι ξέστηθο στην Όστρια και στον ήλιο 
κι όλοι τον αποπαίρνανε κι όλοι τον περγελούσαν
μα ώσπου να στρίψει να διαβεί το σκοτεινό σοκάκι
όλοι ξοπίσω του σκυφτοί το Μίμη ακολουθούσαν
τσιγγάνοι όλοι απόμακρα απ' το έχος του ο καθένας
μακριά πολύ κι απ' τη ζωή που εχάνονταν κι εσβηούνταν
όλοι τσιγγάνοι επήγαιναν στα βήματα του Μίμη
τόσο καιρό πως ήτανε τσιγγάνοι δεν το νιώσαν'
κι ας πέρναγε κάθε πρωί ο Μίμης ο τσιγγάνος,
έπρεπε νά 'ρθει η αγύριστη η δωδεκάτη η ώρα
έπρεπε να σημάνουνε οι εφτά βραχνοί ζουρνάδες
οι ολόμαυροι που μια φορά λαλούν και τελευταία
στης μήτρας της μανούλας μας το σκοτεινό τσαντίρι
το ξέσκεπο στον άνεμο και στη βαριά τη μοίρα ,
περνούσε ο Μίμης διάβαινε ο μελαψός τσιγγάνος
ά. -  15 Δεκέμβρη του 2017

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου