Συνολικές προβολές σελίδας

Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2015

Των εριφίων ο γόος



Σε στάνη απ' όξω, εγρίκησα των εριφίων το γόο, 
την ώρα που ένα ο μπιστικός  τραβούσε για σφαγή 
- ω! μάτι ευαίστητου μη δει, να σούρνουν έτσι αθώο
πλάσμα, να  βρέξει τ' άλικο το γαίμα του τη γη-

κι εστάθηκα κι εκοίταζα τα ζώα τ' αλαφιασμένα, 
της κάμας όπου αντίκρυσαν την ύστατη αστραψιά, 
κι εθάρρησα -άραγε, έσφαλα;- πως έσκουζαν για μένα, 
ότι γυράθε οσμίζονταν σαν ίσκιο απ' τα βουνά

τον Μέγα Κλώστη που βαστά της Μοίρας το αδράχτι 
να ροβολάει στα διάσελα στη Γκιώνα αργά-αργά, 
χορό για νά  'ρθει αντάμικο στο γκρίζο μου ριζάφτι 
να στήσει με μαρμάρινα κλαρίνα και βιολιά. 
......................................................................... 
Της νύχτας τα μυριστικά,  το σκοτεινό ζουμπούλι,
ποιος τά  'δεσε με τα βαριά του κόσμου τα κλειδιά; 
Ποιος παίζει τον στριγκό ζουρνά και τ' άραχλο νταούλι, 
ψυχούλες να ξεπροβοδά ο γκιώνης στα κλαδιά;
Άγγελος 
Τετάρτη, 5 του Θεριστή του 2013