Συνολικές προβολές σελίδας

Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012

Oι Ελεύθεροι Λευκοί Μαρμαρωμένοι ( Η τάξη στο μουσείο του Θόδωρου Παπαγιάννη )

Στη φωτογραφία : Λοζέτσι (Ελληνικό) Ιωαννίνων.Μουσείο Θόδωρου Παπαγιάννη .Η τάξη των παιδιών με το δάσκαλο. 

Η τάξη των παιδιών μες στο
μουσείο του Παπαγιάννη,
λένε πως είναι αληθινή.
"-Είναι,μα τον Αη-Γιάννη ....!" 

μου ορκίστηκε ο Λοζετσινός*
γέρος και  μου  'πε  ακόμα: 
"Λίγο μετά τον πόλεμο,
στη μέση του αιώνα,


δάσκαλος ήρθε στο χωριό
ένα παιδί απ' την Κρήτη,
αγάπαγε τον Παλαμά
και το Βαλαωρίτη,

το Ρώτα, το Βιζυηνό
και τον Παπαδιαμάντη.
Τους μπόλιασε και στα παιδιά
κι άστραφτε σα διαμάντι

ψηλά ως την Τσιούκα το σχολειό
κι ανθίζαν όξω οι τοίχοι,
στην τάξη σαν ακούγονταν
των ποιητών οι στίχοι.

Και δώσ' του Σικελιανό,
Πορφύρα κι Εφταλιώτη,
Σουρή,Φιλύρα , Σολωμό
Άγρα και Λαπαθιώτη.

...Μια μέρα, απ' το στιχοκοπιό
κι απ' του Ρυθμού τη γλύκα,
ο δάσκαλος με τα παιδιά
στην τάξη ξεχαστήκαν,

κι ήρθε νυχτιά και χάραμα,
Λαμπρή και καλοκαίρι,
πέρασαν χίλια τέρμινα,
γίναμε οι άντρες γέροι ,

κι εκείνοι ακόμα στο σχολειό, 
απ' την αυγή ως το βράδυ, 
με Ρώτα και Βιζυηνό 
και με Παπαδιαμάντη,

 και δώσ' του Προβελέγγιο
 Πάλλη, Βαλαωρίτη
 Γκόλφη, Κρυστάλλη, Βηλαρά
 Μαρτζώκη, Ουράνη, Ελύτη.

Με στίχο άγιο, εχόρταιναν, 
με στίχο εξεδιψάγαν, 
καθόλου δεν μεγάλωναν 
καθόλου δεν γερνάγαν.


Μια μέρα, μπήκε ο σχολικός
ο σύμβουλος στην τάξη:
"Δάσκαλε -λέει- αυθαιρετείς, 
δεν είσαι διόλου εντάξει.... 

...Προγράματα αναλυτικά...
...μπλα μπλα...οι  νέες ανάγκες... 
 ...εγκύκλιοι υπουργού...μπλα  μπλα...
...κομμένοι οι ποιητάδες..."

Μαρμάρωσε κι ο δάσκαλος 
κι οι μαθητές στην τάξη, 
τ' άγιο συνήθειο που  'χανε, 
κανείς να μην τ' αλλάξει. 

Πώς ήταν οι Ελεύθεροι 
οι Πολιορκημένοι, 
τούτοι γίναν οι Λεύτεροι 
Λευκοί  Μαρμαρωμένοι, 

βαθιά στην πέτρινη, λευκή
σιωπή των αγαλμάτων, 
η νέα να μην τους ακουμπά 
η τάξη των πραγμάτων, 

και δώσ' του -ως τώρα!- Παλαμά, 
Παπαντωνίου, Δροσίνη
Κοτζιούλα , Ελύτη, Μαρκορά  
Ρίτσο , Μωραϊτίνη,

σεπτή η τάξη κιβωτός 
με τέμπο κι ευφροσύνη, 
βροντάει απ' τ' Άξιον Εστί 
κι από τη Ρωμιοσύνη !

Και μη γελιέσαι που μορφή
κι αχείλι δε σαλεύει 
κι άκρα του τάφου σιωπή 
στην τάξη βασιλεύει... 

Με την ψυχή απαγγέλνουνε 
και με τα μαύρα σπλάχνα, 
και σβήνεται  στο Ερέχθειο 
όλη η σκουριά κι η κάπνα 

κι έρχεται η Δόξα των Ψαρών  
και τους φορεί στεφάνι
και λάμπει η Τσιούκα η Παναγιά 
και κλαίει, μα τον Αη-Γιάννη..! "  

*Λοζετσινός = ο καταγόμενος απ' το χωριό Λοζέτσι (Ελληνικό 
  το λένε σήμερα) Ιωαννίνων

Άγγελος 
17 Οχτώβρη του 2012 
μ